Zoo Talk

بر این فرض که باغ‌وحش‌ها «دو زبانه» هستند - که باغ‌وحش به شکل کارکنان و نمایشگاه‌هایش و بازدیدکنندگانش به زبان‌های متفاوتی صحبت می‌کنند - این تحلیل روشنگرانه از یادگیری غیررسمی که در باغ‌وحش‌ها اتفاق می‌افتد، بنا شده است. «سخنرانی» نمایشگاه‌ها و کارکنان و همچنین گفتمان بازدیدکنندگان از سال‌های اولیه آغاز شده است. با استفاده از گفتگوهای واقعی بین بازدیدکنندگان به عنوان مبنایی برای بحث، نویسندگان پاسخ‌های کودکان به نمایشگاه‌ها را مورد بازجویی قرار می‌دهند و با انجام این کار یک «مدل یادگیری غیررسمی» و یک «مدل دانش باغ‌وحش» ایجاد می‌کنند که پیشنهاداتی را برای فعالیت‌هایی ارائه می‌کند که مربیان کلاس می‌توانند قبل از آن استفاده کنند. ، در حین و بعد از بازدید از باغ وحش.

تجزیه و تحلیل آنها از "صدای بازدیدکننده" پیشنهادهای خلاقانه ای را برای افزایش تجارب آموزشی حامیان جوان ارائه می دهد. نویسندگان با ارزیابی دانش ورود بازدیدکنندگان و تفاسیر آنها از نمایشگاه ها، مبنایی را برای باغ وحش ها ایجاد می کنند که به آنها کمک می کند تا ارتباطات خود را با بازدیدکنندگان اصلاح کنند، به عنوان مثال در گسترش دانش در مورد مسائل مربوط به تنوع زیستی و حفاظت زیستی. این کتاب شامل توصیه های عملی برای مربیان باغ وحش و کلاس درس در مورد راه های مثبت برای آماده شدن برای بازدید از باغ وحش، فعالیت های جذاب در طول بازدید، و کارهای بعدی است که مزایای آموزشی را به حداکثر می رساند. همچنین تأثیر متقابل بین نقش توسعه‌یافته باغ‌وحش‌ها به‌عنوان تسهیل‌کننده یادگیری و راه‌هایی را که باغ‌وحش‌ها به بازدیدکنندگان کمک می‌کنند تا دانش ارائه شده را جذب کنند، منعکس می‌کند. این جلد علاوه بر خواندن ضروری برای مربیان در باغ‌وحش‌ها و کلاس‌های درس، مملو از بینش‌هایی است که ارتباط زمینه‌ای بسیار گسترده‌تری برای بهره‌گیری از بازدید از موزه‌ها و بازدیدهای علمی به طور کلی دارد.

Founded on the premise that zoos are ‘bilingual’—that the zoo, in the shape of its staff and exhibits, and its visitors speak distinct languages—this enlightening analysis of the informal learning that occurs in zoos examines the ‘speech’ of exhibits and staff as well as the discourse of visitors beginning in the earliest years. Using real-life conversations among visitors as a basis for discussion, the authors interrogate children’s responses to the exhibits and by doing so develop an ‘informal learning model’ and a ‘zoo knowledge model’ that prompts suggestions for activities that classroom educators can use before, during, and after a zoo visit.

Their analysis of the ‘visitor voice’ informs creative suggestions for how to enhance the educational experiences of young patrons. By assessing visitors’ entry knowledge and their interpretations of the exhibits, the authors establish a baseline for zoos that helps them to refine their communication with visitors, for example in expanding knowledge of issues concerning biodiversity and biological conservation. The book includes practical advice for zoo and classroom educators about positive ways to prepare for zoo visits, engaging activities during visits, and follow-up work that maximizes the pedagogical benefits. It also reflects on the interplay between the developing role of zoos as facilitators of learning, and the ways in which zoos help visitors assimilate the knowledge on offer. In addition to being essential reading for educators in zoos and in the classroom, this volume is full of insights with much broader contextual relevance for getting the most out of museum visits and field trips in general.