World Philology

فیلولوژی - رشته معنا بخشیدن به متون - پس از دهه‌ها غفلت، در حال لذت بردن از رنسانس در دانشگاه است. فیلولوژی جهانی سیر تکامل زبان شناسی را در بسیاری از فرهنگ ها و دوره های زمانی تاریخی که در آنها به کار گرفته شده است، ترسیم می کند و نشان می دهد که چگونه این شاخه از دانش، مانند فلسفه و ریاضیات، جزء ضروری درک بشر است.

هر تمدنی راه‌هایی را برای تفسیر متونی که تولید می‌کند، توسعه داده است، و تفاوت‌های عملی زبان‌شناختی به اندازه شباهت‌ها آموزنده است. ما ایده خود را در مورد یک نسخه متنی به عنوان مثال مدیون محققین قرن سوم پیش از میلاد کتابخانه اسکندریه هستیم. زبان شناسی خاخامی با تغییر تمرکز از نحوه دستورات کتاب مقدس به آنچه که دستور می دهد، نوآوری در هرمنوتیک ایجاد کرد. فیلولوژیست ها در سانگ چین و توکوگاوا ژاپن بینش های شگفت انگیزی در مورد ماهیت نشانه های زبانی ارائه کردند. در اوایل دوره مدرن، انواع جدیدی از زبان شناسی در اروپا و همچنین در میان مفسران هندی، چینی و ژاپنی، ویراستاران فارسی و مربیان عثمانی که شروع به تفسیر متون به شیوه‌هایی کردند که سابقه تاریخی کمی داشتند، پدید آمد. آنها در مورد یکپارچگی و سازگاری متون قضاوت کردند، تصمیم گرفتند که چگونه نسخه های انتقادی ایجاد کنند، و مشخص کردند که خواندن واقعاً به چه معناست.

دربرگیرنده طیف گسترده ای از فرهنگ ها - یونانی، رومی، عبری، عربی، سانسکریت است. ، چینی، هندی-فارسی، ژاپنی، عثمانی، و اروپایی مدرن—فلولوژی جهانی زمینه یک رشته علمی جدید را فراهم می کند. p>

Philology―the discipline of making sense of texts―is enjoying a renaissance within academia after decades of neglect. World Philology charts the evolution of philology across the many cultures and historical time periods in which it has been practiced, and demonstrates how this branch of knowledge, like philosophy and mathematics, is an essential component of human understanding.

Every civilization has developed ways of interpreting the texts that it produces, and differences of philological practice are as instructive as the similarities. We owe our idea of a textual edition for example, to the third-century BCE scholars of the Alexandrian Library. Rabbinical philology created an innovation in hermeneutics by shifting focus from how the Bible commands to what it commands. Philologists in Song China and Tokugawa Japan produced startling insights into the nature of linguistic signs. In the early modern period, new kinds of philology arose in Europe but also among Indian, Chinese, and Japanese commentators, Persian editors, and Ottoman educationalists who began to interpret texts in ways that had little historical precedent. They made judgments about the integrity and consistency of texts, decided how to create critical editions, and determined what it actually means to read.

Covering a wide range of cultures―Greek, Roman, Hebrew, Arabic, Sanskrit, Chinese, Indo-Persian, Japanese, Ottoman, and modern European―World Philology lays the groundwork for a new scholarly discipline.