Working-Class Utopias: A History of Cooperative Housing in New York City

یکی از برجسته‌ترین تاریخ‌دانان شهری کشور، تاریخچه مسکن تعاونی در شهر نیویورک را از دهه 1920 تا 1970 ردیابی می‌کند

به عنوان جنگ جهانی دوم پایان یافت و آمریکایی‌ها توجه خود را به مشکلات در خانه معطوف کردند، رهبران اتحادیه‌ها و دیگر نیویورکی‌های برجسته به این باور رسیدند که مسکن تعاونی مشکل صدساله شهر را در تأمین مسکن مناسب با هزینه‌ای معقول برای خانواده‌های طبقه کارگر حل می‌کند. آرمانشهرهای طبقه کارگر داستان این حرکت جاه طلبانه از ساخت خانه های ترکیبی پس از جنگ جهانی اول تا ساختمان Co-op City، بزرگترین تعاونی مسکن جهان را روایت می کند. ، چهار دهه بعد.

رابرت فوگلسون با تکیه بر انبوهی از مواد آرشیوی مانند روزنامه های جامعه، سوابق حقوقی و اسناد شخصی و سازمانی، دوران پرفراز و نشیب را در زندگی نیویورک زنده می کند. در اوایل دهه 1950، کنسرسیومی از اتحادیه های کارگری بنیاد مسکن متحد را تحت رهبری رویایی آبراهام ای. کازان، که توسط نلسون ای. راکفلر، رابرت اف. واگنر جونیور و رابرت موزس حمایت می شد، تأسیس کردند. گروه کازان با کمک ایالت که وام‌های مسکن با نرخ پایین‌تر از بازار را ارائه می‌کرد و شهری که تخفیف‌های مالیاتی را اعطا می‌کرد، تعاونی‌های بزرگی را در همه بخش‌ها به جز استاتن آیلند ساخت. سپس شهر Co-op که در دهه 1960 در برانکس به عنوان الگویی برای شهرهای دیگر ساخته شد، اما گرفتار مشکلات مالی پیش بینی نشده بود، که به طولانی ترین و پرهزینه ترین اعتصاب اجاره در تاریخ آمریکا ختم شد. Co-op City جان سالم به در برد، اما بنیاد مسکن متحد نه، و نه جنبش تعاونی مسکن. هر کسی که به دنبال درک مشکل مسکن است که همچنان گریبانگیر نیویورک و شهرهای سراسر کشور است.

One of the nation’s foremost urban historians traces the history of cooperative housing in New York City from the 1920s through the 1970s

As World War II ended and Americans turned their attention to problems at home, union leaders and other prominent New Yorkers came to believe that cooperative housing would solve the city’s century-old problem of providing decent housing at a reasonable cost for working-class families. Working-Class Utopias tells the story of this ambitious movement from the construction of the Amalgamated Houses after World War I to the building of Co-op City, the world’s largest housing cooperative, four decades later.

Robert Fogelson brings to life a tumultuous era in the life of New York, drawing on a wealth of archival materials such as community newspapers, legal records, and personal and institutional papers. In the early 1950s, a consortium of labor unions founded the United Housing Foundation under the visionary leadership of Abraham E. Kazan, who was supported by Nelson A. Rockefeller, Robert F. Wagner Jr., and Robert Moses. With the help of the state, which provided below-market-rate mortgages, and the city, which granted tax abatements, Kazan’s group built large-scale cooperatives in every borough except Staten Island. Then came Co-op City, built in the Bronx in the 1960s as a model for other cities but plagued by unforeseen fiscal problems, culminating in the longest and costliest rent strike in American history. Co-op City survived, but the United Housing Foundation did not, and neither did the cooperative housing movement.

Working-Class Utopias is essential reading for anyone seeking to understand the housing problem that continues to plague New York and cities across the nation.