Women Filmmakers of the African and Asian Diaspora: Decolonizing the Gaze, Locating Subjectivity

گوندولین آدری فاستر ادعا می‌کند که زنان سیاه‌پوست فیلم‌ساز نه تنها لیاقت تماشاگر را دارند، بلکه ضروری است که صدای آن‌ها در هنگام مبارزه با ساخت‌های هالیوود از تماشاگر، مالکیت، و جنبه‌های خلاقانه و توزیع شنیده شود. فاستر در اولین بررسی دقیق از آثار شش فیلمساز زن سیاه‌پوست و آسیایی معاصر صدایی برای زنان سیاه‌پوست و آسیایی فراهم می‌کند. او همچنین شامل مقدمه‌ای مفصل و فصلی با عنوان «صداهای دیگر» است که آثار سایر فیلم‌سازان سیاه‌پوست و آسیایی را مستند می‌کند.

فاستر فیلم‌های کلیدی زینبو ایرنه دیویس، «یکی از فیلم‌های رو به رشد» را تحلیل می‌کند. تعداد فیلمسازان مستقل زن سیاهپوست که به طور فعال [به قول بل هوک ها] «نگاهی مخالف» را می سازند. نگوزی اونوراه، فیلمساز بریتانیایی و جولی داش، دو فیلمساز که با زمان و مکان کار می کنند. پراتیبا پارمار، فیلمساز سیاهپوست بریتانیایی کنایی/هندی الاصل که به مسائل بازنمایی، هویت توجه دارد. جابجایی فرهنگی، لزبینیسم و ​​هویت نژادی؛ Trinh T. Minh-ha، هنرمند ویتنامی الاصل که با جابجایی «نگاه فضول مستندساز مردم‌نگار»، انقلابی در ساخت فیلم مستند ایجاد کرد. و میرا نیر، یک زن سیاهپوست هندی که بر هویت بین نژادی تمرکز دارد.