White Civility: The Literary Project of English Canada

در مدنیت سفید دانیل کلمن سکوت طولانی در مطالعات ادبی و فرهنگی کانادا را در مورد سفیدی کانادا می شکند و ریشه های آن را به عنوان پروژه ای ادبی از استعمارگران اولیه و ملت سازان بررسی می کند. او استدلال می کند که شکل خاصی از سفیدی در کانادا پدیدار شد که به شدت تحت تأثیر بریتانیایی بود. کلمن با بررسی چهار شخصیت تمثیلی که در طیف گسترده‌ای از نوشته‌های کانادایی بین سال‌های 1820 و 1950 تکرار می‌شوند - برادرکشی وفادار، یتیم اسکاتلندی مبتکر، مسیحی عضلانی، و پسر استعماری در حال رشد - شجره نامه‌ای از سفیدپوست بودن کانادایی را ترسیم می‌کند که به شدت در کانادایی‌ها تأثیرگذار است. تفکر تا به امروز.

در ترکیب تحلیل ادبی سنتی با رویکردهای مطالعات فرهنگی و نظریه انتقادی نژاد، مدنیت سفید متون ادبی متعارف را بررسی می‌کند. روزنامه‌نگاری و پرفروش‌ترین‌های بازار انبوه برای ردیابی ایده‌های گسترده در مورد شهروندی کانادا در طول سال‌های خوش‌بینانه ملت‌سازی و همچنین در طول سال‌های سرخوردگی پس از جنگ جهانی اول و رکود بزرگ. کولمن با ردیابی پروژه ثابت مدنیت سفیدپوستان در حروف کانادایی، خواستار مقاومت در برابر این پروژه با تبدیل سفیدی به مدنیت خشم آلود است، و به جای رد تاریخ نژادپرستی در فرهنگ ادبی کانادا، کشف می کند.

In White Civility Daniel Coleman breaks the long silence in Canadian literary and cultural studies around Canadian whiteness and examines its roots as a literary project of early colonials and nation-builders. He argues that a specific form of whiteness emerged in Canada that was heavily influenced by Britishness. Examining four allegorical figures that recur in a wide range of Canadian writings between 1820 and 1950 - the Loyalist fratricide, the enterprising Scottish orphan, the muscular Christian, and the maturing colonial son - Coleman outlines a genealogy of Canadian whiteness that remains powerfully influential in Canadian thinking to this day.

Blending traditional literary analysis with the approaches of cultural studies and critical race theory, White Civility examines canonical literary texts, popular journalism, and mass market bestsellers to trace widespread ideas about Canadian citizenship during the optimistic nation-building years as well as during the years of disillusionment that followed the First World War and the Great Depression. Tracing the consistent project of white civility in Canadian letters, Coleman calls for resistance to this project by transforming whiteness into wry civility, unearthing rather than disavowing the history of racism in Canadian literary culture.