What Drawing and Painting Really Mean: The Phenomenology of Image and Gesture

معانی زیادی برای نقاشی و نقاشی وجود دارد که زمینه های فرهنگی برای وجود آنها وجود دارد. اما این پایان داستان نیست. نقاشی ها و نقاشی ها ساخته شده اند ، و در ساخت آنها معانی منحصر به فرد را نشان می دهد که درک ما از فضا و احساس ریزه کاری را تغییر می دهد. این معانی توسط تاریخ هنر یا مطالعات بصری تاکنون مورد توجه قرار نگرفته است ، و فقط توسط فیلسوفان (عمدتاً در سنت پدیدارشناختی) به طور غیرمستقیم در نظر گرفته شده است. اگر این معانی ذاتی توضیح داده شود و بیشتر توسعه یابد ، فلسفه تمرین هنری به طور قابل توجهی افزایش می یابد. بر این اساس ، اثر حاضر پدیدارشناسی است که چگونه ایجاد حاملگی و دیجیتالی تصاویر بصری از طریق فضای زیبایی شناسی خودآگاهی ایجاد می کند.

There are as many meanings to drawing and painting as there are cultural contexts for them to exist in. But this is not the end of the story. Drawings and paintings are made, and in their making embody unique meanings that transform our perception of space-time and sense of finitude. These meanings have not been addressed by art history or visual studies hitherto, and have only been considered indirectly by philosophers (mainly in the phenomenological tradition). If these intrinsic meanings are explained and further developed, then the philosophy of art practice is significantly enhanced. The present work, accordingly, is a phenomenology of how the gestural and digital creation of visual imagery generates self-transformation through aesthetic space.