What Develops in Emotional Development?

مشکل رشد به دو دلیل اساسی در مطالعه زندگی عاطفی محور است. اول، زندگی عاطفی به وضوح تغییر می کند (به طور چشمگیری در سال های اولیه) با واکنش های عاطفی جدید که در پس زمینه حساسیت فزاینده به زمینه و با خود تنظیمی احساسات ناشی از وابستگی چشمگیر به کمک های نظارتی مراقبین پدیدار می شوند. چنین تغییراتی نیازمند تحلیل توسعه ای است. در عین حال، درک چنین تغییرات عمیقی مطمئناً درک ما را از ماهیت توسعه به طور کلی تر نشان می دهد. پیچیدگی تغییرات عاطفی، زمانی که درک شود، ماهیت گریزان خود توسعه را آشکار خواهد کرد. در ابتدا می دانیم که توسعه پیچیده است. ما باید آنچه را که در هر مرحله خاص، از جمله دوره نوزادی وجود دارد، جدی بگیریم، زیرا تجزیه و تحلیل رشد اجازه نمی دهد چیزی از هیچ پدید آید. با این حال، به همان اندازه غیرتوسعه ای است که فرض کنیم اشکال جدیدی از فرآیندهای جدید به سادگی در پیش سازهای خود وجود داشته اند. در عوض، توسعه با دگرگونی هایی مشخص می شود که در آن ساختارها و سازمان های پیچیده تر از ادغام جدید اجزای قبلی و ظرفیت های جدید "ظهور می کنند". این شکل‌ها و سازمان‌های جدید را نمی‌توان از شرایط قبلی مشخص کرد، بلکه ناشی از تعاملات موجودات در حال تکامل با محیط خود در طول زمان است. آنها صرفاً در ژنوم نیستند و صرفاً توسط محیط شرطی نمی شوند. آنها نتیجه فرآیند ذهنی توسعه هستند.

The problem of development is central in the study of emotional life for two basic reasons. First, emotional life so clearly changes (dramatically in the early years) with new emotional reactions emerging against the backdrop of an increasing sensitivity to context and with self-regulation of emotion emerging from a striking dependence on regulatory assistance from caregivers. Such changes demand developmental analysis. At the same time, understanding such profound changes will surely inform our understanding of the nature of development more generally. The complexity of emotional change, when grasped, will reveal the elusive nature of development itself. At the outset, we know that development is complex. We must take seriously what is present at any given phase, including the newborn period, because a developmental analysis disallows something emerging from noth­ ing. Still, it is equally nondevelopmental to posit that new forms of new processes were simply present in their precursors. Rather, development is characterized by transformations in which more complex structures and organization "emerge" from new integration of prior components and new capacities. These new forms and organizations cannot be specified from prior conditions but are due to transactions of the evolving organism with its environment over time. They are not simply in the genome, and they are not simply conditioned by the environment. They are the result of the develop­ mental process.