Vérités et mensonges de nos émotions

پس از مدت‌ها بی‌اعتمادی، اکنون احساسات به عنوان پناهگاه نهایی و تضمین اصالت ظاهر می‌شوند: شما باید "آنچه را که احساس می‌کنید انجام دهید" و "آنچه را که احساس می‌کنید احساس کنید". انجام دادن ". همینطور باشد... اما اگر احساساتمان فریبمان می‌داد چه می‌شد؟ بعضی‌ها هستند که از خودمان پنهان می‌کنیم، برخی دیگر را از تجربه کردنشان منع می‌کنیم چون روزی به ما دستور داده شده است که این کار را انجام دهیم، و برخی دیگر با این حال خودمان را باور داریم. اما مانند جسم خارجی به ما وارد شده اند. بنابراین، وقتی از زندگی مضطرب، غمگین یا هراسان هستیم، لزوماً «ما» نیستیم. احساساتی را که متعلق به ما نیستند خلاص کنید و از احساساتی که مطابق با شیوه زندگی ما در جهان است استقبال کنید.

Après avoir longtemps inspiré la méfiance, les émotions apparaissent aujourd'hui comme un ultime refuge et un gage d'authenticité : il faut « faire ce qu'on ressent » et « ressentir ce qu'on fait ». Soit... mais si nos émotions nous trompaient ?Il y en a que nous nous cachons à nous-mêmes, d'autres que nous nous interdisons d'éprouver parce que nous en avons un jour reçu l'ordre, et d'autres encore que nous croyons les nôtres, mais qui ont été introduites en nous comme un corps étranger. Ainsi, lorsque nous sommes anxieux, tristes ou effrayés par la vie, ce n'est pas forcément « nous »...En connaissant mieux l'histoire de notre famille, en interrogeant nos proches et en nous posant les bonnes questions, nous pouvons nous défaire des émotions qui ne nous appartiennent pas et accueillir celles qui correspondent à notre propre façon d être au monde.