Violence in Roman Egypt: A Study in Legal Interpretation

درباره دنیای یک امپراتوری باستانی از روش‌هایی که مردم وقتی احساس می‌کنند مورد تجاوز قرار گرفته‌اند شکایت می‌کنند، چه چیزی می‌توانیم یاد بگیریم؟ قانون چه نقشی در زندگی مردم داشت؟ و زمانی که آنها احساس آسیب و درماندگی می کردند، آنها انتظار داشتند که دولتشان برای آنها چه کاری انجام دهد؟

اگر مورخان باستان به طور مکرر در مورد افراد غیر نخبگان به گونه ای نوشته اند که گویی آنها غیرمتمایز و قابل تعویض هستند، Ari Z. Bryen با استناد به این موضوع پاسخ می دهد. یکی از معدود منابع روایات شخصی ما از دنیای روم: بیش از صد طومار پاپیروس که به مقامات محلی و امپراتوری ارائه شده است، که در آن افراد روستایی مصر به دنبال جبران اعمال خشونت آمیز علیه خود بودند. براین با گردآوری این مطالبی که مدت ها نادیده گرفته شده بود (همچنین به عنوان ضمیمه کتاب ترجمه شده است) و قرار دادن آنها در گفتگو با دیدگاه های معاصر از انسان شناسی حقوقی و نظریه اجتماعی، نشان می دهد که چگونه از داستان های حقوقی برای ایجاد روابط احترام در جوامع محلی استفاده شده است. /p>

به جای یک نیروی ساده از قدرت امپریالیستی، یک سیستم حقوقی باز به دادخواهان اجازه داد تا روابط خود را با دشمنان محلی خود تعریف کنند و در عین حال به مجموعه قوانین و انتظاراتی که در آینده بر اساس آنها زندگی می کنند، کمک کنند. با انجام این کار، این درخواست کنندگان مصری به طور کلی تر به ایجاد نظم امپراتوری روم کمک کردند.

What can we learn about the world of an ancient empire from the ways that people complain when they feel that they have been violated? What role did law play in people's lives? And what did they expect their government to do for them when they felt harmed and helpless?

If ancient historians have frequently written about nonelite people as if they were undifferentiated and interchangeable, Ari Z. Bryen counters by drawing on one of our few sources of personal narratives from the Roman world: over a hundred papyrus petitions, submitted to local and imperial officials, in which individuals from the Egyptian countryside sought redress for acts of violence committed against them. By assembling these long-neglected materials (also translated as an appendix to the book) and putting them in conversation with contemporary perspectives from legal anthropology and social theory, Bryen shows how legal stories were used to work out relations of deference within local communities.

Rather than a simple force of imperial power, an open legal system allowed petitioners to define their relationships with their local adversaries while contributing to the body of rules and expectations by which they would live in the future. In so doing, these Egyptian petitioners contributed to the creation of Roman imperial order more generally.