Vietnamese Tradition on Trial, 1920-1945

علیرغم اهمیت تاریخی جنگ ویتنام، ما در مورد آنچه که مردم ویتنام قبل از جنگ فکر می کردند و چه احساسی داشتند، می دانیم. آمریکایی‌ها به جای پرداختن به سابقه ویتنام، تمایل دارند که ویتنام را گسترش امیدها و ترس‌ها، موفقیت‌ها و شکست‌های خود بدانند. در این جلد، دیوید مار اولین تاریخ فکری جدی ویتنام را ارائه می‌کند که بر دوره‌ای درست قبل از تحولات انقلابی در مقیاس کامل و درگیری نظامی طولانی تمرکز دارد. او استدلال می کند که تغییرات در آگاهی سیاسی و اجتماعی بین سال های 1920 و 1945 پیش شرط لازم برای بسیج توده ای و استراتژی های جنگ مردمی بود که متعاقباً علیه فرانسوی ها و آمریکایی ها به کار گرفته شد. بنابراین، او این تصور رایج را که موفقیت ویتنامی ها عمدتاً به خاطر تکنیک های سازماندهی کمونیستی بوده است، رد می کند.

اما، سنت ویتنامی در محاکمه فراتر از به حساب آوردن پیروزی یا شکست هر کسی است و به توضیحی آگاهانه می رسد. جریان های فکری به طور کلی. نویسنده با پاسخ به اطلاعات خود در مورد مجموعه‌ای از کتاب‌ها، جزوه‌ها، نشریات و جزوه‌هایی که قبلاً نادیده گرفته شده بود، هشت موضوع مهم را برای ویتنامی‌های قرن بیستم جدا می‌کند. روشنفکران جدید - بدون شک محصول یک محیط خاص استعماری فرانسه، با این حال هرگز از گذشته ویتنامی جدا نشدند و همیشه به دنبال آینده درخشان ویتنامی بودند - در آغاز هر بحثی از سال 1925 آغاز شد.

بعد از سال 1945، روشنفکران ویتنامی یا خود را تحت انضباط بی رحمانه میدان جنگ قرار دادند یا به مدیتیشن خصوصی کنار رفتند. دیوید مار پیشنهاد می کند که مشکلات جدیدی که امروزه ویتنامی ها با آن روبرو هستند، هر دوی این رویکردها را نابهنگام می کند. این که آیا حزب کمونیست ویتنام به شهروندان اجازه خواهد داد تا خرد دریافت شده را در معرض بحث انتقادی قرار دهند، توضیح های جدیدی از واقعیت را فرموله کنند، تا این توضیحات را در عمل آزمایش کنند، سوال اساسی در پایان این مطالعه است.

Despite the historical importance of the Vietnam War, we know very little about what the Vietnamese people thought and felt prior to the conflict. Americans have tended to treat Vietnam as an extension of their own hopes and fears, successes and failures, rather than addressing the Vietnamese record. In this volume, David Marr offers the first serious intellectual history of Vietnam, focusing on the period just prior to full-scale revolutionary upheaval and protracted military conflict. He argues that changes in political and social consciousness between 1920 and 1945 were a necessary precondition to the mass mobilization and people's war strategies employed subsequently against the French and the Americans. Thus he rejects the prevailing notion that Vietnamese success was primarily due to communist techniques of organization.

However, Vietnamese Tradition on Trial goes beyond simply accounting for anyone's victory or defeat to an informed description of intellectual currents in general. Replying for his information on a previously ignored corpus of books, pamphlets, periodicals, and leaflets, the author isolates eight issues of central concern to twentieth-century Vietnamese. The new intelligentsia—indubitably the product of a peculiar French colonial milieu, yet never divorced from the Vietnamese past and always looking to a brilliant Vietnamese future—spearheaded every debate beginning ini 1925.

After 1945, Vietnamese intellectuals either placed themselves under ruthless battlefield discipline or withdrew to private meditation. David Marr suggests that the new problems facing Vietnamese today make both of these approaches anachronistic. Whether the Vietnam Communist Party will allow citizens to subject received wisdom to critical debate, to formulate new explanations of reality, to test those explanations in practice, is the essential question lingering at the end of this study.