Verfassungsrechtliche Zulässigkeit von Sonderabgaben

اشکال مختلف عوارض خاص ده ها سال است که در فقه مورد بحث قرار گرفته است. با شروع اولین تصمیم مهم خود در مورد عوارض آموزش حرفه ای در سال 1980، دادگاه قانون اساسی فدرال مجبور شد بارها و بارها با قابلیت پذیرش اشکال جدید عوارض ویژه برخورد کند، که اخیراً با قابل پذیرش بودن مالیات به اصطلاح مراقبت از سالمندان بود. تصمیمات اغلب از یک خط روشن و قابل پیش بینی پیروی نمی کنند، اما به شدت به صورت تصادفی شکل می گیرند.

این کتاب توسعه جزم شناسی های قبلی را برای ارزیابی پذیرش قانون اساسی در ادبیات و رویه قضایی نشان می دهد. رویکرد غالب دادگاه قانون اساسی فدرال اساساً زیر سؤال رفته و در نهایت رد شده است (بخش B). سپس یک مفهوم راه حل جامع مستقل توسعه یافته و در چارچوب قانون اساسی (قسمت ج) درج می شود. در نهایت، قابلیت عملی مفهوم راه حل جدید با استفاده از چند نمونه از هزینه های ویژه در حقوق محیط زیست، قانون تجارت و سایر حوزه های قانون (قسمت D) آزمایش می شود.

Die verschiedensten Formen von Sonderabgaben sind in der Rechtswissenschaft seit Jahrzehnten in der Diskussion. Ausgehend von seiner ersten bedeutenden Entscheidung zur Berufsausbildungsabgabe im Jahr 1980 hatte sich das Bundesverfassungsgericht immer wieder mit der Zulässigkeit neuer Formen von Sonderabgaben zu beschäftigen, zuletzt mit der Zulässigkeit der sog. Altenpflegeumlage. Die Entscheidungen folgen dabei häufig nicht einer klaren und vorhersehbaren Linie, sondern sind stark kasuistisch geprägt.

Das Buch zeigt die Entwicklung der bisherigen Dogmatik zur Beurteilung der verfassungsrechtlichen Zulässigkeit in Literatur und Rechtsprechung auf. Der vorherrschende Ansatz des Bundesverfassungsgerichts wird dabei grundlegend in Frage gestellt und im Ergebnis abgelehnt (Teil B). Es wird sodann eine eigenständige umfassende Lösungskonzeption erarbeitet und in den verfassungsrechtlichen Rahmen eingefügt (Teil C). Die praktische Tragfähigkeit der neuen Lösungskonzeption wird schließlich anhand einiger Beispiele von Sonderabgaben im Umweltrecht, im Wirtschaftsrecht und in sonstigen Rechtsgebieten erprobt (Teil D).