Value in Art: Manet and the Slave Trade

هنری ام. سایر، مورخ هنر، ریشه‌های واژه «ارزش» را در نقد هنری دنبال می‌کند و سیاست‌هایی را که هنر مانه را تعریف می‌کند، آشکار می‌کند.

منتقدان هنری چگونه صحبت کردند. نور و تاریکی به ترتیب به عنوان «ارزش زیاد» و «کم ارزش»؟ در این کتاب، هنری M. Sayre منشأ این استفاده را در یکی از معروف‌ترین و نژادپرستانه‌ترین نقاشی‌های تاریخ هنر، Olympia ادوارد مانه دنبال می‌کند.

منتقدان هنری زمانی نور و تاریکی را توصیف کردند. در نقاشی از نظر استعاره موسیقایی - آهنگ‌ها، نت‌ها و مقیاس‌های بالاتر و پایین‌تر. سایره نشان می‌دهد که امیل زولا بود که «قانون ارزش‌ها» جدید را در مقاله‌ای در سال 1867 درباره مانه معرفی کرد. سایر با بازگشایی زمینه‌های پیچیده مقاله زولا و چندین نقاشی مرتبط از مانه، استدلال می‌کند که استفاده زولا از ارزش عمداً رمزگذاری شده دوگانه بوده است - یک استعاره اقتصادی برای اقتصاد سیاسی برده‌داری. در نقاشی مانه، المپیا و خدمتکارش نشان دهنده اشیاء مبادله هستند، تفسیری در مورد همدستی امپراتوری فرانسه در تجارت مستمر برده در قاره آمریکا.

این مطالعه جسورانه که با تحقیق و استدلال کارشناسانه انجام شده، وزن خارق العاده تاریخ و تاریخ را آشکار می کند. سیاستی که نقاشی مانه به همراه دارد. با قرار دادن حضور برده داری در ریشه های مدرنیسم، ارزش در هنر مداخله ای شگفت انگیز و ضروری در درک ما از تاریخ هنر است.

Art historian Henry M. Sayre traces the origins of the term “value” in art criticism, revealing the politics that define Manet’s art.

How did art critics come to speak of light and dark as, respectively, “high in value” and “low in value”? In this book, Henry M. Sayre traces the origin of this usage to one of art history’s most famous and racially charged paintings, Édouard Manet’s Olympia.

Art critics once described light and dark in painting in terms of musical metaphor—higher and lower tones, notes, and scales. Sayre shows that it was Émile Zola who introduced the new “law of values” in an 1867 essay on Manet. Unpacking the intricate contexts of Zola’s essay and of several related paintings by Manet, Sayre argues that Zola’s usage of value was intentionally double coded—an economic metaphor for the political economy of slavery. In Manet’s painting, Olympia and her maid represent objects of exchange, a commentary on the French Empire’s complicity in the ongoing slave trade in the Americas.

Expertly researched and argued, this bold study reveals the extraordinary weight of history and politics that Manet’s painting bears. Locating the presence of slavery at modernism’s roots, Value in Art is a surprising and necessary intervention in our understanding of art history.