Using Language, Fiction, and Story in Social Work Education (Routledge Advances in Social Work)

این کتاب یک متن آگاهانه و آگاهانه برای مربیان ، دانش آموزان و پزشکان علاقه مند به استفاده از داستان برای ایجاد ارتباط تجربیات انسانی با ایده ها ، نظریه ها و مهارت ها ارائه می دهد. لنزهای گسترده ای نیز به روش هایی که از داستان به عنوان ابزاری برای تدریس درجات دیگر استفاده شده است ، از پزشکی گرفته تا مهندسی گرفته تا فلسفه و اقتصاد گرفته شده است. اگرچه تحقیقات مورد بررسی ، کار اجتماعی خاص است ، این متن برای هر مربی که به دنبال روشهای خلاقانه برای آموزش تئوری ها ، مهارت ها و مفاهیم پیچیده است ، کاربردی دارد. در آموزش کار اجتماعی ، توضیح می دهد که چرا داستان برای کار اجتماعی اهمیت دارد و چگونه داستان می تواند این داستان ها را تقلید کند ، و همچنین ظرفیت داستان برای برانگیختن همدلی. راه هایی که مربیان می توانند برای ایجاد یک \"فضای امن\" برای اکتشاف زمین های پیچیده عاطفی ، داستانها را ثبت کنند ، مورد بررسی قرار می گیرد ، همانطور که روش هایی که می توان جامعه ای از عمل را از طریق داستان ایجاد کرد. > بافته شده در پایان هر فصل برخی از نمونه های تمرین و مکالمات نویسنده ای هستند که برای یافتن تحقیقات در یک زمینه عملی کار می کنند. متن با نمونه هایی از چگونگی استفاده از داستان به طور مؤثر توسط نویسندگان نتیجه می گیرد تا یک نقطه شروع برای کسانی که علاقه مند به کاوش در این رویکرد آموزشی بیشتر هستند ، فراهم کند.

This book provides an accessible, research-informed text for social work educators, students, and practitioners interested in the use of story to engender the connection of human experiences with ideas, theories, and skills. A broad lens is also taken to the ways in which fiction has been used as a teaching tool in other degrees, ranging from medicine to engineering to philosophy and economics. Although the research explored is social work specific, this text has applicability for any educator looking for creative methods to teach complex theories, skills, and concepts.

Showing how fiction can be used in social work education, it explains why story matters to social work and how fiction can emulate these stories, as well as the capacity of fiction to evoke empathy. Ways in which educators can enlist fiction to create a ‘safe space’ for the exploration of complex emotional terrain are explored, as are the ways in which a community of practice can be created through fiction.

Woven within the end of every chapter are some practice examples and author conversations which work to locate the research into a practice context. The text concludes with examples of how fiction has been effectively utilised by the authors, in order to provide a starting point for those interested in exploring this pedagogical approach further.