Use of Biocidal Surfaces for Reduction of Healthcare Acquired Infections

این تصور که محیط‌های آلوده در محیط‌های بیمارستانی به طور قابل‌توجهی به خطر ابتلا به عفونت در هنگام بستری شدن در بیمارستان کمک می‌کند، به طور مداوم توسط جامعه پزشکی به رسمیت شناخته می‌شود. ارتباط واضحی بین بار زیستی محیطی موجود در یک محیط بالینی و خطر ابتلای بیماران به عفونت وجود دارد. بنابراین استفاده از سطوح خود ضدعفونی شونده می‌تواند کمکی بسیار مهم در مبارزه با پاتوژن‌های بیمارستانی باشد.

این کتاب شواهد فزاینده‌ای را بررسی می‌کند که سطوح نرم و سخت غیر نفوذی آلوده واقع در محیط بالینی منبعی از این بیماری هستند. پاتوژن های بیمارستانی و بر کاربرد مواد حاوی مس در کاهش بار زیستی و مبارزه با عفونت های بیمارستانی تمرکز دارد. همچنین سایر جایگزین های سطح زیست کش و اقتصاد استفاده از سطوح بیوسیدال در محیط بیمارستان را بررسی می کند. در نهایت، مزایا و معایب روش‌های ضدعفونی موجود به جز سطوح بیوسیدال را مورد بحث قرار می‌دهد.

The notion that contaminated environments in hospital settings significantly contribute to the risk of an individual acquiring an infection while hospitalized is continuously gaining recognition by the medical community. There is a clear correlation between the environmental bioburden present in a clinical setting and the risk of patients acquiring an infection. Thus using self-disinfecting surfaces can be a very important adjunct in the fight against nosocomial pathogens.

This book reviews the increasing evidence that contaminated non-intrusive soft and hard surfaces located in the clinical surroundings are a source of nosocomial pathogens and focuses on the utility of copper containing materials in reducing bioburden and fighting hospital acquired infections. It also reviews other biocidal surface alternatives and the economics of using biocidal surfaces in a hospital environment. Finally, it discusses the pros and cons of existent disinfection modalities other than biocidal surfaces.