Urban Poverty in the Wake of Environmental Disaster: Rehabilitation, Resilience and Typhoon Haiyan (Yolanda)

این کتاب به بررسی بهترین راهبردها برای کاهش فقر در محیط‌های شهری پس از فاجعه و شرایط لازم برای موفقیت و گسترش این استراتژی‌ها می‌پردازد. هدف این کتاب با استفاده از مطالعه موردی طوفان یولاندا (هایان) در فیلیپین، قوی‌ترین طوفانی است که تاکنون به خشکی رسیده است، توصیه‌های سیاستی مربوط به سایر کشورهای با درآمد متوسط ​​و پایین‌تر را که با چالش‌های زیست‌محیطی شهری مشابه مواجه هستند، ترسیم کند.

انسانها به طور فزاینده ای در مناطق پرجمعیت و بسیار آسیب پذیر، اغلب ساحلی زندگی می کنند. این افزایش تراکم سکونتگاه های انسانی منجر به افزایش خسارات مادی و تلفات زیاد می شود و این آسیب پذیری اغلب با تغییرات آب و هوایی تشدید می شود. این کتاب بر روی خطر جمعیت شهری، آسیب پذیری در برابر بلایا، تاب آوری در برابر شوک های زیست محیطی و سازگاری در رابطه با مسیرهای ورود و خروج از فقر تمرکز دارد.

با استفاده از روش‌های کمی و کیفی، از جمله داده‌های نظرسنجی اولیه از قربانیان و کسانی که مسئول نظارت بر تلاش‌های امدادی در فیلیپین هستند، فقر شهری در پی فاجعه زیست‌محیطی پیامدهای مهمی دارد. برای کاهش خطر بلایا، زیرا به فقرای شهری مربوط می شود و برای محققان و دست اندرکاران مطالعات توسعه، مطالعات محیطی، و امداد رسانی به بلایا و کاهش خطر به شدت توصیه می شود.

This book investigates the best strategies for poverty alleviation in post-disaster urban environments, and the conditions necessary for the success and scaling up of these strategies. Using the case study of Typhoon Yolanda (Haiyan) in the Philippines, the strongest typhoon ever to make landfall, the book aims to draw out policy recommendations relevant for other middle- and lower-income countries facing similar urban environmental challenges.

Humans are increasingly living in densely populated and highly vulnerable areas, often coastal. This increased density of human settlements leads to increased material damage and high death tolls, and this vulnerability is often exacerbated by climate change. This book focuses on urban population risk, vulnerability to disasters, resilience to environmental shocks, and adaptation in relation to paths in and out of poverty.

Using both qualitative and quantitative methods, including primary survey data from victims and those charged with overseeing the relief effort in the Philippines, Urban Poverty in the Wake of Environmental Disaster has significant implications for disaster risk reduction as it relates to the urban poor and is highly recommended for scholars and practitioners of development studies, environment studies, and disaster relief and risk reduction.