Uranium · Plutonium Transplutonic Elements

بیش از یک سال پیش، این سه ویراستار پشت میز نشستند و مجموعه‌ای از شش عنوان فصل را کار کردند که به اعتقاد آنها ممکن است به نوبه خود برای هر یک از سه بخش این کتاب راهنما استفاده شود. (خواننده یک شباهت را از لحاظ ترتیب ارائه و در تأکید مشاهده خواهد کرد.) اما، با پیشرفت برنامه های تحریریه ما آشکار شد که برای هر عنصر و برای گروه عنصر، یک یا دو موضوع خاص برای آن بخش به تنهایی مناسب است. بر این اساس، در بخش اورانیوم، الگوی رایج برای Chaps صادق است. 1 تا 6 که شامل: مقدمه (فصل 1)، بحث در مورد خواص فیزیکی و شیمیایی (فصل 2)، داده های تجربی روی حیوانات (فصل 3)، داده های تجربی در مورد انسان (فصل 4)، منطق و توسعه محدودیت های غلظت هوا برای کنترل قرار گرفتن در معرض کارگران صنعتی (فصل 5)، و مشکلات عملی اعمال چنین محدودیت هایی در صنعت اورانیوم (فصل 6). فصل 7 با عنوان "خطرات معدن اورانیوم" مقوله موضوعی ویژه اورانیوم است. این فصل گزارش یک خطر شغلی مهم را به روز می کند که اولین بار توسط جورج آگریکولا (1490-1555) ذکر شد.

More than a year ago the three editors sat down at a table and worked out a set of six chapter headings which they believed might serve, in turn, for each of the three sections of this handbook. (The reader will note a similarity in order of presentation and in emphasis.) However, as our editorial plans progressed it became apparent that for each element and for the element group, there were one or two special topics appropiate for that section alone. Accordingly, in the section on uranium the common pattern holds for Chaps. 1 through 6 which include: an introduction (Chap. 1), a discussion of the physical and chemical properties (Chap. 2), experimental data on animals (Chap. 3), ex­ perimental data on man (Chap. 4), the rationale and development of air con­ centration limits to control industrial worker exposure (Chap. 5), and the prac­ tical problems of applying such limits in the uranium industry (Chap. 6). Chap. 7 entitled "Uranium Mining Hazards" is the subject category which is special for uranium; the chapter brings up to date the account of an important occupational hazard which was first noted by GEORGIUS AGRICOLA (1490-1555).