Untersuchungen zur rationellen Durchfärbbarkeit von Bastfasergarnen

این واقعیت که رنگ کردن نخ های الیاف باست دشوارتر از سایر الیاف سلولزی است کاملاً شناخته شده است. با این حال، در صنعت فرآوری، احتمالاً ایده های روشن کمتری در مورد علل مختلف ظرفیت جذب رنگ پایین الیاف باست وجود دارد. بنابراین در ابتدای این کار باید نکاتی را مد نظر قرار داد که با استفاده از نمونه نخ های کتان که در درجه اول برای رنگرزی سریع مناسب هستند، مشکلات موجود را توضیح می دهد. مشخص است که الیاف کتان خام از تعدادی الیاف ابتدایی تشکیل شده است که با هم سیمان شده اند - در صورت مشاهده مقطعی تا حدود 20 عدد. همچنین باید گفت که این مواد سیمانی - پکتین ها - در ساختار شیمیایی خود بسیار ناهمگن هستند و از برخی جهات هنوز نامشخص هستند. همچنین مواد «آلودکننده» (مواد همراه) متعددی وجود دارند که کم و بیش محکم به فیبر می‌چسبند، مانند موم، پروتئین، تانن‌ها، انواع قند، حتی نشاسته که از بقایای سلولی باقی‌مانده گیاه می‌آیند. ساقه وقتی به صورت بزرگ شده در مقطع دیده می شود، الیاف پایه مانند سنگ تراشی به نظر می رسد که در آن هر سنگ با شکل همسایگان خود سازگار شده است.

Die Tatsache, daß sich Bastfasergarne schwerer färben lassen als andere Zellulosefasern, ist bekannt. Weniger klare Vorstellungen dürften aber in der verarbeitenden Industrie über die verschiedenen Ursachen der ge­ ringen Farbstoffaufnahmefähigkeit der Bastfaser herrschen. Deshalb seien an den Anfang dieser Arbeit einige Betrachtungen gesetzt, die dazu bei­ tragen sollen, die vorhandenen Schwierigkeiten zu erläutern und zWar am Beispiel der Leinengarne, die für eine Echtfärbung in erster Linie in Frage kommen. Bekanntlich werden die Flachsrohfasern aus einer Anzahl - im Querschnitt betrachtet bis etwa 20 - miteinander verkitteter elementarer Fasern ge­ bildet. Nebenher sei gesagt, daß diese Kittsubstanzen - Pektine - in ihrer chemischen Konstitution sehr heterogen und in manchen Punkten noch unklar sind. Dazu kommen zahlreiche "verunreinigende" Stoffe (Begleitsubstanzen), die der Faser mehr oder weniger fest anhaften, wie Wachse, Eiweiß, Gerb­ stoffs, verschiedene Zuckerarten, selbst Stärke, die aus den verbliebe­ nen Zellresten des Pflanzenstengels stammen. Bastfasern erscheinen im Querschnitt vergrößert betrachtet wie ein Mauerwerk, in dem jeder Stein der Form seiner Nachbarn angepaßt wurde.