Untersuchungen über den Energieaustausch bei der Bodenverdichtung mit Sprungrüttlern

فشرده شدن خاک ها با تکان دادن به مشاهدات انجام شده توسط HERTWIG [14] در حدود سه دهه پیش در طی تحقیقات دینامیکی زیر خاک در انجمن تحقیقات آلمان برای مکانیک خاک (Degebo) برمی گردد. بنابراین، هنوز یک فرآیند نسبتاً جوان است که کاربرد آن در صنعت ساخت و ساز تنها در سال های پس از جنگ دامنه قابل توجهی پیدا کرد. گسترش سریعی که فناوری ارتعاشی در چند سال اخیر به دلیل مزایای اقتصادی و فنی خود تجربه کرده است، باعث توسعه پر جنب و جوش تراکم‌کننده‌های ارتعاشی با طرح‌ها و اندازه‌های متعدد شده است، بنابراین نیاز به بررسی علمی و سیستماتیک فرآیند تراکم را ایجاد می‌کند. و احتمالات نفوذ او. با این حال، علیرغم تحقیقات فشرده، هنوز نمی‌توان اطلاعات کافی برای طراحی مناسب یک ویبراتور را در اختیار طراح قرار داد، به طوری که توسعه ماشین‌های جدید هنوز اساساً تجربی است. بدیهی است که دستیابی به نتایج مطلوب تا حد زیادی به شانس واگذار شده است و نمی توان از توسعه هدفمند برای نیازهای خاص صحبت کرد. بنابراین کار حاضر سعی می‌کند با ترکیب ملاحظات نظری با آزمون‌های مدل راهی بیابد، که حداقل اجازه می‌دهد اظهارات کلی در مورد روابط کیفی بین متغیرهای حرکت یک ویبراتور و اثر تراکم آن بیان شود. برای اینکه وابستگی‌های اساسی تا حد امکان واضح باشد، باید از ترکیب‌های ساده برای مدل‌های مورد نیاز برای استخراج قوانین نظری استفاده کرد که می‌توان با روش‌های نظریه ارتعاش ابتدایی درمان کرد.

Die Verdichtung von Böden durch Rütteln geht auf Beobachtungen zurück, die HERTWIG [14] vor etwa drei Jahrzehnten anläßlich dynamischer Baugrundunter­ suchungen bei der Deutschen Forschungsgesellschaft für Bodenmechanik (Degebo) machte. Es handelt sich also um ein noch ziemlich junges Verfahren, dessen Anwendung in der Bauwirtschaft erst in den Jahren nach dem Krieg einen nennenswerten Umfang angenommen hat. Die stürmische Verbreitung, die die Rütteltechnik in folge ihrer wirtschaftlichen und technischen Vorteile im Lauf der letzten Jahre fand, löste auch eine rege Entwicklung von Rüttelverdichtern zahlreicher Bauarten und Größen aus und schuf damit das Bedürfnis nach einer systematischen, wissenschaftlichen Untersuchung des Verdichtungsvorganges und der Möglichkeiten zu seiner Beeinflussung. Allerdings ist es trotz intensiver Forschung bis heute nicht gelungen, dem Konstrukteur ausreichende Unterlagen für die zweckmäßige Auslegung eines Rüttlers zur Verfügung zu stellen, so daß die Entwicklung neuer Maschinen im wesentlichen immer noch empirisch vor sich geht. Es liegt auf der Hand, daß hierbei die Erzielung optimaler Ergebnisse weitgehend dem Zufall überlassen ist und von einer gezielten Entwicklung für spezielle Anforderungen keine Rede sein kann. Mit der vorliegenden Arbeit wird deshalb versucht, durch die Verbindung von theoretischen Überlegungen mit Modellversuchen einen Weg zu finden, der zu­ mindest über die qualitativen Zusammenhänge zwischen den Bewegungsgrößen eines Rüttlers und seiner Verdichtungswirkung allgemein gültige Aussagen er­ möglicht. Um die grundsätzlichen Abhängigkeiten möglichst klar hervortreten zu lassen, sollen dabei für die zur Ableitung der theoretischen Gesetze erforder­ lichen Modelle absichtlich einfache Kombinationen verwendet werden, die mit den Methoden der elementaren Schwingungslehre behandelt werden können.