دسترسی نامحدود
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
برای ارتباط با ما می توانید از طریق شماره موبایل زیر از طریق تماس و پیامک با ما در ارتباط باشید
در صورت عدم پاسخ گویی از طریق پیامک با پشتیبان در ارتباط باشید
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
درصورت عدم همخوانی توضیحات با کتاب
از ساعت 7 صبح تا 10 شب
ویرایش: 1
نویسندگان: Aisling O’Sullivan
سری: Routledge Research in International Law
ISBN (شابک) : 1138123943, 9781138123946
ناشر: Routledge
سال نشر: 2017
تعداد صفحات: 235
زبان: English
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود)
حجم فایل: 2 مگابایت
کلمات کلیدی مربوط به کتاب صلاحیت جهانی در حقوق کیفری بین المللی: بحث و نبرد برای هژمونی: حقوق جزا، آیین دادرسی کیفری، شواهد، مجری قانون، علوم قضایی، حقوق، حقوق خارجی و بین المللی، حقوق، حقوق جزا، حقوق، کتاب های درسی جدید، مستعمل و اجاره ای، بوتیک تخصصی
در صورت تبدیل فایل کتاب Universal Jurisdiction in International Criminal Law: The Debate and the Battle for Hegemony به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.
توجه داشته باشید کتاب صلاحیت جهانی در حقوق کیفری بین المللی: بحث و نبرد برای هژمونی نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.
با دستگیری پر شور دیکتاتور سابق شیلی، آگوستو پینوشه در سال 1998، به نظر می رسید که قدرت قضایی جهانی در مورد جنایات علیه قوانین بین المللی تضمین شده باشد. دستگیری پینوشه و رسیدگی های متعاقب آن در دادگاه های بریتانیا، صلاحیت جهانی را در پیش زمینه "مبارزه با معافیت از مجازات" قرار داد و این اصل به عنوان یک مکانیسم مکمل مهم برای عدالت بین المللی خوانده شد - مکانیزمی که می تواند عدالت را برای قربانیان انکار شود. توسط صلاحیت محدود دادگاه های کیفری بین المللی. با این حال، در زمان صدور حکم حکم بازداشت دیوان بینالمللی دادگستری چهار سال بعد، تصویر بسیار بدتر به نظر میرسید و این اصل به عنوان ابزاری بالقوه برای محاکمههای با انگیزه سیاسی خوانده میشد.
این کتاب به بررسی بحث در مورد صلاحیت جهانی در حقوق کیفری بینالمللی میپردازد، با هدف بازگشایی رویهای که در آن وکلای بینالمللی همچنان بر سر مفهوم صلاحیت جهانی اختلاف نظر دارند. این کتاب با استفاده از کار مارتی کوسکنیمی به عنوان یک فویل، تکنیکهای استدلالی را که از دهه 1990 در قضاوت ملی و بینالمللی عمل میکنند، نشان میدهد. آیسلینگ اوسالیوان با تکیه بر الگوهای کلی در بحث، استدلال میکند که تنش بین ترجیحات یا مواضع متضاد سیاسی که به عنوان اخلاقگرا (پایان دادن به معافیت از مجازات) و فرمالیست (\"اجتناب از سوءاستفاده\") و او برچسبگذاری شده است، محدود میشود. این بحث را جنبشی از مواضع هژمونیک و ضدهژمونیک می خواند که برای کنترل هژمونیک مبارزه می کنند. با این حال، او چگونگی ادغام این مواضع (اخلاقگرا/ فرمالیست) را در یکدیگر نشان میدهد و این باعث ایجاد گرایش به سمت یک موقعیت \"میانه\" میشود که همچنان ترجیح خاصی (اخلاقگرا یا فرمالیست) را ترجیح میدهد. سپس آیسلینگ اوسالیوان دگرگونی به سمت این گرایش را ردیابی میکند که منعکسکننده شکاف داخلی در میان حقوقدانان بینالمللی بین ساخت یک مدینه فاضله (\"دادگاه بشریت\") و تشخیص عدم امکان تحقق آن است.
With the sensational arrest of former Chilean dictator Augusto Pinochet in 1998, the rise to prominence of universal jurisdiction over crimes against international law seemed to be assured. The arrest of Pinochet and the ensuing proceedings before the UK courts brought universal jurisdiction into the foreground of the "fight against impunity" and the principle was read as an important complementary mechanism for international justice –one that could offer justice to victims denied an avenue by the limited jurisdiction of international criminal tribunals. Yet by the time of the International Court of Justice’s Arrest Warrant judgment four years later, the picture looked much bleaker and the principle was being read as a potential tool for politically motivated trials.
This book explores the debate over universal jurisdiction in international criminal law, aiming to unpack a practice in which international lawyers continue to disagree over the concept of universal jurisdiction. Using Martti Koskenniemi’s work as a foil, this book exposes the argumentative techniques in operation in national and international adjudication since the 1990s. Drawing on overarching patterns within the debate, Aisling O’Sullivan argues that it is bounded by a tension between contrasting political preferences or positions, labelled as moralist ("ending impunity") and formalist ("avoiding abuse") and she reads the debate as a movement of hegemonic and counter-hegemonic positions that struggle for hegemonic control. However, she draws out how these positions (moralist/formalist) merge into one another and this produces a tendency towards a "middle" position that continues to prefer a particular preference (moralist or formalist). Aisling O’Sullivan then traces the transformation towards this tendency that reflects an internal split among international lawyers between building a utopia ("court of humanity") and recognizing its impossibility of being realized.