Trust and Violence: An Essay on a Modern Relationship

محدود کردن خشونت از طریق قدرت های دولتی یکی از پروژه های اصلی عصر مدرن است. پس چرا قرون اخیر اینقدر خونین بوده است؟ در اعتماد و خشونت، یان فیلیپ ریمتسما، روشنفکر و شخصیت مشهور آلمانی نشان می‌دهد که هدف کاهش و بازدارندگی خشونت با این ایده گمراه‌کننده که خشونت غیرعادی و فراتر از درک است، همراه شده است. ریمتسما استدلال می کند که اگر این واقعیت آزاردهنده را که خشونت طبیعی است، بپذیریم، وضعیت بسیار بهتری داشتیم. در عین حال، ریمتسما معتقد است که خشونت را نمی توان بدون کنکاش در مفهوم اعتماد به طور کامل درک کرد. نه در خشونت، بلکه در اعتماد، پایه و اساس قدرت واقعی استوار است.

ریمتسما با تاریخچه گسترده ای از ایده های خشونت، از فلسفه باستان تا شکسپیر و شیلر گرفته تا میشل فوکو، مورد خود را مطرح می کند. و با در نظر گرفتن موارد خاص خشونت شدید از شکنجه قرون وسطایی تا هولوکاست و فراتر از آن. در میان این گزارش تیره و تار از تمایلات انسانی، ریمتسما زیرکانه مشاهده می کند که حتی دیکتاتورها مجبورند شب بخوابند و نمی توانند برای اطمینان از امنیت خود به خشونت تنها تکیه کنند. این رهبران اقتدارگرا باید به دیگران اعتماد کنند، در حالی که با ابزاری غیر از خشونت، باید دیگران را متقاعد کنند که به آنها اعتماد کنند. بنابراین تاریخ خشونت، تاریخچه ای از رابطه خاص بین خشونت و اعتماد، و شناخت جایگاه حیاتی اعتماد در بشریت است.

کتابی گسترده و روشنگر که به فلسفه، جامعه شناسی و نظریه سیاسی، اعتماد و خشونت دو جنبه جدایی ناپذیر جامعه ما را روشن می کند.

The limiting of violence through state powers is one of the central projects of the modern age. Why then have recent centuries been so bloody? In Trust and Violence, acclaimed German intellectual and public figure Jan Philipp Reemtsma demonstrates that the aim of decreasing and deterring violence has gone hand in hand with the misleading idea that violence is abnormal and beyond comprehension. We would be far better off, Reemtsma argues, if we acknowledged the disturbing fact that violence is normal. At the same time, Reemtsma contends that violence cannot be fully understood without delving into the concept of trust. Not in violence, but in trust, rests the foundation of true power.

Reemtsma makes his case with a wide-ranging history of ideas about violence, from ancient philosophy through Shakespeare and Schiller to Michel Foucault, and by considering specific cases of extreme violence from medieval torture to the Holocaust and beyond. In the midst of this gloomy account of human tendencies, Reemtsma shrewdly observes that even dictators have to sleep at night and cannot rely on violence alone to ensure their safety. These authoritarian leaders must trust others while, by means other than violence, they must convince others to trust them. The history of violence is therefore a history of the peculiar relationship between violence and trust, and a recognition of trust's crucial place in humanity.

A broad and insightful book that touches on philosophy, sociology, and political theory, Trust and Violence sheds new, and at times disquieting, light on two integral aspects of our society.