Transitional Justice: Global Mechanisms and Local Realities after Genocide and Mass Violence

چگونه جوامع با عواقب نسل کشی و خشونت گسترده روبرو می شوند و چگونه جامعه بین المللی می تواند در این روند نقش داشته باشد؟ به تازگی ، مکانیسم های عدالت انتقالی مانند دادگاه ها و کمیسیون های حقیقت به عنوان وسیله ای مورد علاقه برای جبران خسارت ظاهر شده است. اولین مجموعه ویرایش شده در انسان شناسی که مستقیماً روی این موضوع متمرکز شده است ، استدلال می کند که ، هرچند عدالت انتقالی ، با وجود اینکه با پیچیدگی های جهانی و فراملی و فراملی و دارایی که با آنها وجود دارد ، با استفاده از آن ، آنها به طور دقیق تر و در نظر گرفته شده است. در محلی های مختلف که تلاش های عدالت انتقالی پس از قتل عام و قساوت جمعی در حال انجام است. آنها به مکانیسم های مختلفی می پردازند ، از جمله آنها ، یک سایت یادبود در بالی ، کمیسیون های حقیقت در آرژانتین و شیلی ، مذاکرات پیمان ملل اول در کانادا ، گروه های جوانان خشونت آمیز در شمال نیجریه ، قتل زنان جوان در گواتمالا پس از درگیری و دادگاه های گاکاکا در رواندا.

How do societies come to terms with the aftermath of genocide and mass violence, and how might the international community contribute to this process? Recently, transitional justice mechanisms such as tribunals and truth commissions have emerged as a favored means of redress.Transitional Justice, the first edited collection in anthropology focused directly on this issue, argues that, however well-intentioned, transitional justice needs to more deeply grapple with the complexities of global and transnational involvements and the local on-the-ground realities with which they intersect.Contributors consider what justice means and how it is negotiated in different localities where transitional justice efforts are underway after genocide and mass atrocity. They address a variety of mechanisms, among them, a memorial site in Bali, truth commissions in Argentina and Chile, First Nations treaty negotiations in Canada, violent youth groups in northern Nigeria, the murder of young women in post-conflict Guatemala, and the gacaca courts in Rwanda.