Transient Processes in Cell Proliferation Kinetics

ریاضی دانی که تصمیم عاشقانه خود را وقف زیست شناسی کرده است، بدون شک به سینتیک سلولی به عنوان ساده ترین و طبیعی ترین زمینه کاربرد دانش و مهارت های خود نگاه می کند. در واقع، اصطلاحنامه ای که او باید به آن تسلط پیدا کند، آنقدر پیچیده نیست که مثلاً در زیست شناسی مولکولی، عناصر ساختاری سیستم، یعنی. ه. سقف ها توسط خود طبیعت تفکیک شده اند، ملاحظات ساده تعادل ممکن است برای استنتاج معادلات اساسی مورد استفاده قرار گیرد و قیاس های متعدد در سایر حوزه های علم نیز سطحی به اعتماد فرد می افزاید. به طور کلی، این تعداد برداشت صحیح است، زیرا مطالعات نظری بسیار بزرگ در مورد سینتیک جمعیت، که در سایر شاخه‌های زیست‌شناسی ریاضی بی‌نظیر است، نشان می‌دهد، اما این بدان معنا نیست که نظریه ریاضی سیستم‌های سلولی مسیری عاری از دشواری یا خطا را طی کرده است. پدیده‌های سینتیک سلولی به ندرت منجر به ظهور مدل‌های ریاضی فاقد کفایت یا کارآمدی از دیدگاه کاربردها می‌شود.همانند هر حوزه دیگری از علم، نظریه ریاضی سیستم‌های سلولی منطق ذاتی توسعه خود را دارد که البته بستگی به آن دارد. در مقیاس بزرگی بر پیشرفت در زیست شناسی تجربی. فعالیت‌ها در آن حوزه بر ابداع رویکردهای خاص خود متمرکز بودند که توسط اهداف جدید در تحقیقات آزمایشگاهی in vivo و in vitro سینتیک جمعیت سلولی در بافت‌های مختلف ضروری است.

A mathematician who has taken the romantic decision to devote himself to biology will doubtlessly look upon cell kinetics as the most simple and natural field of application for his knowledge and skills. Indeed, the thesaurus he is to master is not so complicated as, say, in molecular biology, the structural elements of the system, i. e. ceils, have been segregated by Nature itself, simple considerations of balance may be used for deducing basic equations, and numerous analogies in other areas of science also superficial add to one"s confidence. Generally speaking, this number of impression is correct, as evidenced by the very great theoretical studies on population kinetics, unmatched in other branches of mathematical biology. This, however, does not mean that mathematical theory of cell systems has traversed in its development a pathway free of difficulties or errors. The seeming ease of formalizing the phenomena of cell kinetics not infrequently led to the appearance of mathematical models lacking in adequacy or effectiveness from the viewpoint of applications. As in any other domain of science, mathematical theory of cell systems has its own intrinsic logic of development which, however, depends in large measure on the progress in experimental biology. Thus, during a fairly long period running into decades activities in that sphere were centered on devising its own specific approaches necessitated by new objectives in the experimental in vivo and in vitro investigation of cell population kinetics in different tissues.