Transatlantic Fascism: Ideology, Violence, and the Sacred in Argentina and Italy, 1919-1945

در فاشیسم فراآتلانتیک، فدریکو فینچلشتاین پیوندهای فکری و فرهنگی بین فاشیسم‌های آرژانتینی و ایتالیایی را دنبال می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه فاشیسم در سطح فراملی در گردش است. از اوایل دهه 1920 تا جنگ جهانی دوم، موسولینی تلاش کرد تا فاشیسم ایتالیایی را به آرژانتین صادر کند، "ایتالیایی ترین" کشور خارج از ایتالیا. (تقریبا نیمی از جمعیت کشور ایتالیایی تبار بودند.) با تکیه بر تحقیقات آرشیوی گسترده در هر دو سوی اقیانوس اطلس، فینچلشتاین تلاش های ایتالیا برای ترویج فاشیسم در آرژانتین را از طریق توزیع رشوه، فرستادن فرستادگان، و انتشار تبلیغات از طریق فیلم، رادیو و چاپ مورد بررسی قرار می دهد. . او بررسی می کند که چگونه فرهنگ سیاسی آرژانتین به نوبه خود با تصاحب، بازتفسیر و مقاومت فاشیسم ایتالیا توسط دولت و مطبوعات جریان اصلی، و همچنین توسط چپ، راست، و راست رادیکال، دگرگون شد.

همانطور که فینچلشتاین توضیح می دهد، nacionalismo، ایدئولوژی دست راستی که در آرژانتین توسعه یافت، تقلید عمده ای از فاشیسم ایتالیایی نبود که موسولینی می خواست. ناسیونالیست‌های آرژانتینی کاتولیک و فاشیسم را در هم آمیختند و این ادعای جسورانه را مطرح کردند که جنبش آنها جایگاهی مرکزی در طرح‌های خدا برای کشورشان دارد. فینچلشتاین تلاش‌های پرحاشیه ملی‌گراها را برای توسعه یک دکترین ایدئولوژیک «مقدس» و برنامه سیاسی بررسی می‌کند و بحث‌های آنها را درباره نازیسم، جنگ داخلی اسپانیا، امپریالیسم، یهودستیزی و ضد کمونیسم بررسی می‌کند. فاشیسم فراآتلانتیک نشان می‌دهد که چگونه گروه‌های دست راستی با در اختیار گرفتن برخی از عناصر مدل ایتالیایی و رد برخی دیگر، فاشیسم آرژانتینی متمایز را ساختند. این روش‌های محلی را نشان می‌دهد که ایدئولوژی جهانی مانند فاشیسم از مرزهای ملی عبور کرده است.

In Transatlantic Fascism, Federico Finchelstein traces the intellectual and cultural connections between Argentine and Italian fascisms, showing how fascism circulates transnationally. From the early 1920s well into the Second World War, Mussolini tried to export Italian fascism to Argentina, the “most Italian” country outside of Italy. (Nearly half the country’s population was of Italian descent.) Drawing on extensive archival research on both sides of the Atlantic, Finchelstein examines Italy’s efforts to promote fascism in Argentina by distributing bribes, sending emissaries, and disseminating propaganda through film, radio, and print. He investigates how Argentina’s political culture was in turn transformed as Italian fascism was appropriated, reinterpreted, and resisted by the state and the mainstream press, as well as by the Left, the Right, and the radical Right.

As Finchelstein explains, nacionalismo, the right-wing ideology that developed in Argentina, was not the wholesale imitation of Italian fascism that Mussolini wished it to be. Argentine nacionalistas conflated Catholicism and fascism, making the bold claim that their movement had a central place in God’s designs for their country. Finchelstein explores the fraught efforts of nationalistas to develop a “sacred” ideological doctrine and political program, and he scrutinizes their debates about Nazism, the Spanish Civil War, imperialism, anti-Semitism, and anticommunism. Transatlantic Fascism shows how right-wing groups constructed a distinctive Argentine fascism by appropriating some elements of the Italian model and rejecting others. It reveals the specifically local ways that a global ideology such as fascism crossed national borders.