Trade Policy in the Asia-Pacific: The Role of Ideas, Interests, and Domestic Institutions

کشورهای آسیای شرقی اکنون به دنبال نهادینه سازی رسمی اقتصادی بیشتری هستند و شبکه ای از توافق نامه های تجاری ترجیحی دوجانبه و کوچک را ایجاد می کنند. تحلیل علمی منطقه‌گرایی «رسمی» آسیای شرقی بر عوامل سیاسی و اقتصادی بین‌المللی مانند پایان جنگ سرد، بحران مالی آسیا، یا رقابت فزاینده چین و ژاپن تمرکز دارد. با این حال، این کار به استراتژی‌های سازمان‌های دولتی، گروه‌های تجاری، اتحادیه‌های کارگری و سازمان‌های غیردولتی در سراسر منطقه توجه ناکافی دارد. علاوه بر این، اکثر مطالعات همچنین قادر به توصیف مناسب انواع مختلف ترتیبات تجاری نیستند، که اغلب توافقات دوجانبه را با توافقات کوچک و توافقات فرامنطقه ای با آن ها در منطقه ترکیب می کنند. برای درک کامل این تفاوت بین ملی، این کتاب استدلال می‌کند که محققان باید توجه بیشتری به سیاست داخلی در کشورهای آسیای شرقی و ایالات متحده داشته باشند که شامل تعامل این بازیگران داخلی است. این کتاب با مشارکت متخصصان تجارت پیشرو در کشور و منطقه، استراتژی‌های تجاری آسیای شرقی و آمریکا را از دریچه رویکرد بازی چانه‌زنی داخلی با تمرکز بر تعامل منافع، ایده‌ها و نهادهای داخلی در چارچوب تغییرات گسترده‌تر بین‌المللی بررسی می‌کند. با توجه به سیاست داخلی، فصل‌ها نشان می‌دهند که چگونه بازیگران زیرملی، هم با دولت‌های خودشان و هم از طریق پیوندهایشان با دیگران در منطقه، در لابی‌گری شرکت می‌کنند. آنها همچنین تکامل علایق و ایده ها را در طول زمان دنبال می کنند و به ما کمک می کنند تا درک بهتری از روندهای تاریخی در منطقه ایجاد کنیم. علاوه بر محققان آسیای شرقی و منطقه‌گرایی تطبیقی، این کتاب برای سیاست‌گذاران مرتبط با تجارت بین‌الملل و روابط ایالات متحده و آسیا و کسانی که علاقه‌مند به درک چشم‌انداز نهادی تجاری غنی است که در آسیا-اقیانوسیه در حال ظهور است مورد توجه قرار خواهد گرفت. .

East Asian countries are now pursuing greater formal economic institutionalization, weaving a web of bilateral and minilateral preferential trade agreements. Scholarly analysis of “formal” East Asian regionalism focuses on international political and economic factors such as the end of the Cold War, the Asian financial crisis, or the rising Sino-Japanese rivalry. Yet this work pays inadequate attention to the strategies of individual government agencies, business groups, labor unions, and NGOs across the region. Moreover, most studies also fail to adequately characterize different types of trade arrangements, often lumping together bilateral accords with minilateral ones, and transregional agreements with those within the region. To fully understand this cross-national variance, this book argues that researchers must give greater attention to the domestic politics within East Asian countries and the U.S., involving the interplay of these subnational players. With contributions from leading country and regional trade specialists, this book examines East Asian and American trade strategies through the lens of a domestic bargaining game approach with a focus on the interplay of interests, ideas, and domestic institutions within the context of broader international shifts. With respect to domestic politics, the chapters show how subnational actors engage in lobbying, both of their own governments and through their links to others in the region. They also trace the evolution of interests and ideas over time, helping us to generate a better understanding of historical trends in the region. In addition to scholars of East Asian and comparative regionalism, this book will be of interest to policy-makers concerned with international trade and U.S.-Asia relations, and those interested in understanding the rich trade institutional landscape that we see emerging in the Asia-Pacific.