Tom Fitzmorris's hungry town: a culinary history of New Orleans: the city where food is almost everything

تام فیتزموریس صحنه غذای نیواورلئان را پوشش می‌دهد، مانند پودر قند که روی یک بژنت را می‌پوشاند. برای بیش از سی و پنج سال او یک نقد هفتگی رستوران می نویسد، اما بیشتر به خاطر یک برنامه رادیویی طولانی مدت و روزانه که به رستوران ها و آشپزی نیواورلئان اختصاص دارد، شناخته شده است. در شهر گرسنه تام فیتزموریس، فیتزموریس به طرز تکان دهنده ای ناپدید شدن فرهنگ غذایی نیواورلئان را پس از طوفان کاترینا و بازگشت پیروزمندانه آن توصیف می کند - یک عنصر اساسی در بهبود شهر. او با تاریخچه اخیر غذا خوردن در نیواورلئان قبل از طوفان، از شور و شوق کریول در دهه 1980 تا افتتاح رستوران‌های سرآشپزهای مشهوری مانند پل پرودوم و امریل لاگاس، به آن منجر می‌شود. پوشش فیتزموریس از بازگشت قهرمانانه سرآشپزهای شهر پس از کاترینا، اهمیت سنت های آشپزی محلی را برای جامعه برجسته می کند.

Tom Fitzmorris covers the New Orleans food scene like powdered sugar covers a beignet. For more than thirty-five years he's written a weekly restaurant review, but he's best known for a long-running, daily radio talk show devoted to New Orleans restaurants and cooking. InTom Fitzmorris's Hungry Town, Fitzmorris movingly describes the disappearance of New Orleans's food culture in the aftermath of Hurricane Katrina and its triumphant comeback—an essential element in the city's recovery. He leads up to it with a recent history of New Orleans dining before the hurricane, from the Creole craze of the 1980s to the opening of restaurants by big-name chefs like Paul Prudhomme and Emeril Lagasse. Fitzmorris's coverage of the heroic return of the city's chefs after Katrina highlights the importance of local cooking traditions to a community.