Thinking: From Solitude to Dialogue and Contemplation

فیلسوفان صحبت می‌کنند—یا، بهتر است بگوییم، به اشکال مختلفی از گفتار که در اختیارشان قرار می‌گیرد، پاسخ می‌دهند. این کتاب توسط یکی از برجسته ترین فیلسوفان ما بر جنبه ارتباطی تفکر فلسفی متمرکز است. تمرکز اصلی پپرزاک «خطاب‌کردن» است: چیزی که گفتار یا نوشتن را از نشخوار فکری متمایز می‌کند، هدایت آن‌ها توسط کسی به کسی است. مشارکت در فلسفه بخشی از سنت است که از طریق آن متفکران یافته‌های خود را به دیگران پیشنهاد می‌کنند، کسانی که با ارائه تخصیصات خود به مخاطبان خود پاسخ می‌دهند. پپرزاک پس از طرحی انتقادی از مفهوم فلسفه مدرن، تحلیلی مختصر از صحبت کردن ارائه می‌کند و بر تمایز رادیکال بین صحبت کردن درباره و صحبت کردن با او اصرار می‌ورزد. او این تحلیل را به تاریخ تعمیم می‌دهد و می‌کوشد به این سؤال پاسخ دهد که آیا فلسفه نیز بر شکل خاصی از گوش دادن و پاسخ به سخنان خداوند دلالت دارد؟ از آنجایی که گفتار فلسفی در مورد افراد نه می تواند حقیقت کامل آنها را گرامی بدارد و نه آشکار می کند، صحبت کردن و اندیشیدن در مورد خدا مشکل سازتر است. مراقبه در مورد کلام قدیمی نمی تواند به گوینده برسد مگر اینکه به دعا تبدیل شود، یا - همانطور که دکارت نوشته است - به تفکری که متفکر را وادار می کند «زیبایی نور عظیم خدا را به اندازه بینایی نابینای من در نظر بگیرد، تحسین کند و بپرستد. ذهن می تواند تحمل کند.» «تفکر یک کار علمی اصیل و اصیل است که به سنت تفکر فلسفی با نقد زبان، سبک، تمرکز و دامنه آن پاسخ می‌دهد.» - کاتریونا هانلی، کالج لویولا، مریلند

Philosophers speak—or, rather, they respond to various forms of speaking that are handed to them. This book by one of our most distinguished philosophers focuses on the communicative aspect of philosophical thought. Peperzak’s central focus is “addressing”: what distinguishes speaking or writing from rumination is their being directed by someone to someone. To be involved in philosophy is to be part of a tradition through which thinkers propose their findings to others, who respond by offering their own appropriations to their interlocutors. After a critical sketch of the conception of modern philosophy, Peperzak presents a succinct analysis of speaking, insisting on the radical distinction between speaking about and speaking to. He enlarges this analysis to history and tries to answer the question whether philosophy also implies a certain form of listening and responding to words of God. Since philosophical speech about persons can neither honor nor reveal their full truth, speaking and thinking about God is even more problematic. Meditation about the archaic Word cannot reach the Speaker unless it turns into prayer, or—as Descartes wrote—into a contemplation that makes the thinker “consider, admire, and adore the beauty of God’s immense light, as much as the eyesight of my blinded mind can tolerate.” “Thinking is a work of genuine and original scholarship which responds to the tradition of philosophical thinking with a critique of its language, style, focus, and scope.”—Catriona Hanley, Loyola College, Maryland