Theoretische Grundlagen der Äquidensitometrie im Hinblick auf die quantitative Auswertung schalloptischer Abbildungen

هدف از تحقیقات حاضر در مورد امکان ارزیابی کمی تصاویر صوتی- نوری یافتن یک روش محاسبه آنالوگ عملی بود. سپس روش‌های آکویدنسیتومتری که برای این منظور مناسب به نظر می‌رسند، برای استفاده احتمالی آن‌ها به‌طور کامل مورد بررسی قرار گرفتند. این تصمیم به نفع روش‌های الکترونیکی گرفته شد که امکان ارزیابی خودکار و سریع میدان‌های صوتی را فراهم می‌آورد و حتی تغییرات آهسته در میدان تصویر را امکان‌پذیر می‌سازد. با این حال، از آنجایی که فرد همچنین می خواهد تغییرات سریع وضعیت را ثبت و ارزیابی کند، تلاش می شود از فناوری تلویزیون به عنوان اصل اندازه گیری استفاده شود. انتقال تصویر الکتریکی باعث می شود که الگوی تصویر به عناصر جداگانه تقسیم شود تا بتوان آنها را یکی پس از دیگری پرس و جو کرد و انتقال داد. مسئله نمونه‌برداری، انتقال و بازسازی تصویر اصلی از مقادیر اندازه‌گیری شده با استفاده از قضیه نمونه‌گیری در دو متغیر بررسی می‌شود و منجر به تعیین نقاطی می‌شود که در آن‌ها مقادیر تابع باید اندازه‌گیری شود تا یک عدد به دست آید. ارزیابی بهینه با تعداد کم نقاط نمونه. قضیه نمونه‌گیری همچنین بیان می‌کند که یک محدودیت طیفی از الگو ضروری است، که به نوبه خود امکان بازتولید منطقی را با روی هم قرار دادن محصولات توابع si می‌دهد. تقریب این کار اکنون با دو روش امکان پذیر است: با طبقه بندی ساده و درونیابی خطی. ارزیابی دقیق خطا نشان می دهد که درون یابی خطی با تعداد نقاط نمونه برداری کمتر، اما پیچیدگی الکترونیکی بیشتر، نتایج بهتری به دست می آورد.

Der Sinn der vorliegenden Untersuchungen über die Möglichkeit, schalloptische Abbildungen quantitativ auszuwerten, lag darin, ein praktisches Analogrechen­ verfahren ausfindig zu machen. Die für diesen Zweck geeignet erscheinenden Methoden der Aquidensitometrie sind daraufhin gründlich auf ihre Verwendungs­ möglichkeit untersucht worden. Dabei fiel nun die Entscheidung auf elektroni­ sche Verfahren, die eine automatische und schnelle Auswertung der Schallfelder ermöglichen und sogar langsame Veränderungen im Bildfeld zulassen. Da man aber auch schnelle Situationswechsel erfassen und auswerten möchte, wird man bestrebt sein, die Fernsehtechnik als Meßprinzip einzusetzen. Die elektrische Bildübertragung stellt die Forderung, eine Zerlegung der Bild­ vorlage in einzelne Elemente vorzunehmen, um diese zeitlich nacheinander abfragen und übertragen zu können. Das Problem der Abtastung, Übertragung und Rekonstruktion des ursprünglichen Bildes aus einzelnen Meßwerten wird mit Hilfe des Abtasttheorems in zwei Variablen untersucht und ergibt eine Bestimmung der Stellen, an denen Funktionswerte zu messen sind, um bei geringer Abtastpunktzahl eine optimale Auswertung zu erhalten. Das Abtasttheorem besagt weiterhin, daß eine spektrale Begrenzung der Vorlage notwendig ist, die wiederum eine rationelle Wiedergabe durch Überlagerung von Produkten von si-Funktionen erlaubt. Eine Approximation dieser Aufgabe ist nunmehr mit zwei Methoden möglich: Mit der einfachen Klassifikation und der linearen Interpolation. Eine eingehende Fehlerabschätzung zeigt, daß man bei geringerer Abtastpunktzahl, jedoch größerem elektronischem Aufwand bessere Ergebnisse mit der linearen Interpolation erzielt.