The Unanimity Rule in the Revision of Treaties a Re-Examination

در حقوق بین الملل اقتدار نویسندگان زیاد بوده است و اساسنامه دیوان بین المللی دادگستری همچنان آنها را به عنوان منابع فرعی می داند. با این حال، به طور گسترده تشخیص داده شده است که در بسیاری از موارد، نویسندگان، حتی از معتبرترین مقامات، صرفاً اظهارات پیشینیان خود را تکرار کرده‌اند، و گاهی اوقات به این نتیجه می‌رسند که خطا یا برخی جزم‌ها یا تمایلات دوگانه فردی تداوم یافته است. برای مثال، حدود سه مایلی آب‌های سرزمینی، مدت‌ها با برد توپ و با حکم معروف گالیانی شناخته می‌شد تا اینکه تحقیقات تاریخی مدرن به‌طور دقیق‌تری منشأ تاریخی آن را در عمل دولت‌ها نشان داد. خود تعریف حقوق بین الملل به عنوان قانونی که فقط دولتها تابع آن هستند، مجبور به ادغام تا حدی دور از ذهن برخی از نهادهای سیاسی به عنوان "دولت" شده اند و در نهایت مجبور شده است حداقل به این مفهوم تسلیم شود که یک سازمان بین المللی همچنین ممکن است موضوع قوانین بین المللی باشد. تکرار طولانی ویژگی های اساسی دولت ها - حاکمیت، استقلال، برابری - واقعیت تفاوت های بسیار بزرگ بین دولت ها را در مورد هر یک از این ویژگی ها تغییر نداده است. همانطور که کاردوزو در مورد تعاریف گفت، اگر تصورات از پیش تعیین شده ما از حقوق بین الملل با واقعیت های زندگی بین المللی مطابقت نداشته باشد، برای آن هیچ چیز قدیمی بدتر است. آنها باید بازنگری شوند تا با واقعیت مطابقت داشته باشند.

In international law the authority of the writers has been great and the Statute of the International Court of Justice still takes cognizance of them as subsidiary sources. Yet it has been widely recognized that on many points writers, even of the most respecta­ ble authority, have merely repeated the statements of their predecessors, sometimes with the result that error or some indivi­ dual dogma or predilection has been perpetuated. The three-mile limit of territorial waters, for example, was long identified with the range of cannon and with the famous dictum of Galiani until modern historical research revealed more accurately its historical origin in the practice of states. The very definition of internation­ al law as a law of which only states were subjects impelled to somewhat far-fetched inclusions of certain political entities as "states," and has had at last to yield at least to the concept that an international organization may also be a subject of inter­ national law. The long repetition of the essential attributes ot states - sovereignty, independence, equality - has not altered the realities of the very great differences between states in respect of each of these attributes. As Cardozo said of definitions, if our preconceived notions of international law do not accord with the facts of international life, so much the worse for those old no­ tions; they must be revised to be brought into line with reality.