The Sunflower Forest: Ecological Restoration and the New Communion with Nature

ترمیم زیست محیطی ، تلاش برای هدایت اکوسیستم های آسیب دیده به یک وضعیت قبلی ، معمولاً سالم تر یا طبیعی تر ، به سرعت به عنوان یکی از امیدوار کننده ترین رویکردهای حفاظت به رسمیت شناخته می شود. در این کتاب ، ویلیام آر. جردن سوم ، که اصطلاح \"اکولوژی ترمیم\" را ابداع کرده است ، و به عنوان یک رهبر روشنفکر در این زمینه مورد احترام است ، چشم انداز یک محیط زیست مبتنی بر ترمیم را بیان می کند که بیش از بیست و بیست پنج سال

ترسیم بر روی طیف تحریک آمیز از متفکران ، از انسان شناسان ویکتور ترنر ، روی راپاپورت و مری داگلاس گرفته تا منتقدین ادبی فردریک ترنر ، لئو مارکس و R.W.B. لوئیس ، اردن به قول ترمیم ، هم به عنوان روشی برای معکوس کردن آسیب های زیست محیطی و هم به عنوان زمینه ای برای مذاکره در رابطه ما با طبیعت ، بررسی می کند.

کاوش در ترمیم نه تنها به عنوان یک فناوری بلکه به عنوان یک تجربه و یک هنر نمایشی ، اردن ادعا می کند که این کلید ضروری برای حفاظت است. در عین حال ، او استدلال می کند ، ترمیم ارزشمند است زیرا زمینه ای برای مقابله با نگران کننده ترین جنبه های رابطه ما با طبیعت فراهم می کند. به همین دلیل ، روشی را از ایده اساساً احساساتی از طبیعت که متفکران محیط زیست از زمان امرسون و مویر به عهده گرفته اند ، ارائه می دهد.

Ecological restoration, the attempt to guide damaged ecosystems back to a previous, usually healthier or more natural, condition, is rapidly gaining recognition as one of the most promising approaches to conservation. In this book, William R. Jordan III, who coined the term "restoration ecology," and who is widely respected as an intellectual leader in the field, outlines a vision for a restoration-based environmentalism that has emerged from his work over twenty-five years.

Drawing on a provocative range of thinkers, from anthropologists Victor Turner, Roy Rappaport, and Mary Douglas to literary critics Frederick Turner, Leo Marx, and R.W.B. Lewis, Jordan explores the promise of restoration, both as a way of reversing environmental damage and as a context for negotiating our relationship with nature.

Exploring restoration not only as a technology but also as an experience and a performing art, Jordan claims that it is the indispensable key to conservation. At the same time, he argues, restoration is valuable because it provides a context for confronting the most troubling aspects of our relationship with nature. For this reason, it offers a way past the essentially sentimental idea of nature that environmental thinkers have taken for granted since the time of Emerson and Muir.