The Story of Guadalupe: Luis Laso de la Vega’s Huei tlamahuiçoltica of 1649

فداکاری به بانوی ما گوادالوپ یکی از مهمترین عناصر در توسعه یک سنت خاص دین و ملیت در طی قرن ها است. تصویر Virgen Morena (Dark Virgin) در همه جا در سراسر مکزیک یافت می شود ، و نمادنگاری او تقریباً فراتر از گفتن است. اگرچه کتابهای بی شماری ، چه تاریخی و چه فداکارانه ، فقط در این قرن در افسانه گوادالوپان منتشر شده اند ، اما اخیراً منابع متنی آن از نزدیک مورد مطالعه قرار گرفته اند. این جلد ، ترجمه ای که به راحتی در دسترس از Nahuatl اصلی داستان و کل کتابی است که در آن داستان تعبیه شده است ، در دسترس عموم انگلیسی قرار می گیرد. این مطالعه همچنین دیدگاه های جدیدی را در مورد متن طولانی در مرکز جریان های فکری مکزیک در اختیار دانشمندان قرار می دهد. با استفاده از روشهای فلسفی فنی ، این نشان می دهد که ممکن است متن در اواسط قرن هفدهم توسط یک کشیش اسپانیایی مکزیکی ، بر اساس متن قبلی توسط یک همکار خود ، تألیف شده باشد ، و این محصول سنت شفاهی Nahuatl نبود. داستان ظهور ویرجین گوادالوپ به یک مرد بومی فقیر کمتر از پانزده سال پس از فتح اسپانیایی مکزیک تا اواسط قرن هفده ، برجسته نشد. اولین گفتن شناخته شده از این داستان در کتابی منتشر شد که در سال 1648 توسط کشیش میگوئل سانچز به زبان اسپانیایی منتشر شد. در پاشنه های نسخه Sánchez ، این داستان در کتاب Huei Tlamahuiçoltica در سال 1649 توسط Luis Laso de la Vega ، ویکار کلیسای گوادالوپ و یکی از دوستان سانچز منتشر شد. در ابتدا تأثیر کمی داشت ، اما تا قرن بیستم ، با پیروز شدن بومی گرایی ، به بهترین نسخه شناخته شده تبدیل شده بود. چند ترجمه از داستان ظاهری Laso de La Vega به انگلیسی وجود داشته است اما فقط در سطح محبوب یا فداکارانه است. نسخه حاضر ترجمه و رونویسی از متن کامل نسخه 1649 ، همراه با دستگاه های بحرانی ، از جمله مقایسه متون سانچز و لاسو د لا وگا ، و موارد مختلف زبانی ، ارتوگرافی و تایپوگرافی را ارائه می دهد که نور را به تاریخ و نحوه ترکیب می اندازد.

The devotion to Our Lady of Guadalupe is one of the most important elements in the development of a specifically Mexican tradition of religion and nationality over the centuries. The picture of the Virgen morena (Dark Virgin) is to be found everywhere throughout Mexico, and her iconography is varied almost beyond telling. Though innumerable books, both historical and devotional, have been published on the Guadalupan legend in this century alone, it is only recently that its textual sources have been closely studied. This volume makes available to the English-reading public an easily accessible translation from the original Nahuatl of the story itself and the entire book in which the story is embedded. The study also provides scholars with new perspectives on a text long at the center of Mexican intellectual currents. Through the use of technical philological methods, it indicates that the text may have been authored in the mid-seventeenth century by a Spanish-Mexican priest, based on an earlier text by a colleague of his, and that it was not the product of Nahuatl oral tradition. The story of the apparition of the Virgin of Guadalupe to a poor indigenous man less than fifteen years after the Spanish conquest of Mexico did not come into prominence until the mid-seventeeth century. The first known telling of the tale appeared in a book published in Spanish in 1648 by the priest Miguel Sánchez. On the heels of the Sánchez version, the story was included in the book Huei tlamahuiçoltica published in 1649 by Luis Laso de la Vega, the vicar of the Guadalupe chapel and a friend of Sánchez. It had little impact initially, but by the twentieth century, with indigenism triumphant, it had become the best known version. There have been a few translations of Laso de la Vega's apparition story into English but only on a popular or devotional level. The present edition offers a translation and transcription of the complete text of the 1649 edition, together with critical apparatus, including comparisons of the Sánchez and Laso de la Vega texts, and various linguistic, orthographic, and typographical matters that throw light on the date and manner of composition.