The Science and Politics of Covid-19: How Scientists Should Tackle Global Crises

این کتاب شرحی تازه و خواندنی از همه‌گیری کووید-19 و نحوه کمک دانشمندان و پزشکان به دولت‌ها برای مدیریت بحران است. این کتاب حاوی مصاحبه و تبادل نظر با ده ها دانشمند، پزشک، متخصص، نمایندگان دولت و روزنامه نگاران است. چرا برخی از پیشرفته ترین کشورها از نظر علمی بالاترین میزان مرگ و میر ناشی از کووید-19 را دارند؟ در طول همه‌گیری، جامعه تحقیقاتی در قلب یک رسوایی جهانی بوده است. چرا علم شکست خورده است؟ این کتاب با کمک شهادت‌های متعدد از چین، فرانسه، بریتانیا و ایالات متحده به‌ویژه، دیدگاه خودی را درباره این بحران بزرگ ارائه می‌کند. اگرچه دولت‌های این کشورها استراتژی کووید-19 خود را بر اساس علم استوار کردند، اما دانشمندان نتوانستند تأثیر تعیین‌کننده‌ای بر تصمیم‌گیرندگان داشته باشند - به جز چین - که «بمب‌های ساعتی» واقعی ایجاد کرد. توسعه سریع واکسن ها خطاهای ماه های گذشته را پاک نمی کند. بحران منجر به توسعه «سیاست علم» با سرعت بی‌سابقه‌ای شد. نگران‌کننده‌تر، خود کارشناسان اذعان می‌کنند که از پس این چالش بر نیامده‌اند. کووید-19 همچنین ضعف رژیم‌های دموکراتیک و قدرت تکنو سرمایه‌داری را برجسته کرد. کشورها چشمان خود را پایین کشیدند، درهای خود را قفل کردند و رویکردهای ملی را به جای همکاری بین المللی ترویج کردند. نویسنده پیشنهاد می کند که یک چارچوب بین المللی در مورد خطرات سلامتی برای تصمیم گیری مشترک ایجاد شود. او از فاصله گذاری سیاسی برای قرار دادن اصول اولیه حمایت می کند: توسعه علم، مبارزه با جهل.

This book is a fresh and readable account of the Covid-19 pandemic and how scientists and medical doctors are helping governments to manage the crisis. The book contains interviews and exchanges with dozens of scientists, doctors, experts, government representatives, and journalists. Why do some of the most scientifically advanced countries have the highest Covid-19 mortality? During the pandemic, the research community has been at the heart of―and actor in―a global scandal. Why has science failed? With the help of numerous testimonies from China, France, the UK and the USA in particular, the book provides an insider’s view on this major crisis. Although the governments of these countries based their Covid-19 strategy on science, scientists failed to have a decisive influence on decision-makers―except in China―, which created genuine “time bombs.” The accelerated development of vaccines does not erase past months’ errors. The crisis led to the development of “science politics” at an unprecedented rate. More worryingly, experts themselves acknowledge that they did not rise to the challenge. Covid-19 also highlighted the weakness of democratic regimes and the power of technocapitalism. Countries pulled down their blinds, locked their doors, and promoted national approaches rather than international cooperation. The author proposes to set up an international framework on health risk to co-construct decision-making. He advocates political distancing in order to put the basics first: develop science, fight ignorance.