The Roche Problem: And Its Significance for Double-Star Astronomy

کلمات این دیباچه زمانی نوشته شد که کتاب آماده انتشار به مطبوعات بود. و تنها به چند نکته محدود می شوند که بهتر است در این مکان بیان شوند. همانطور که در عنوان فرعی نشان داده شده است، کل جلد با کاربردهایی در نجوم دو ستاره نوشته شده است. با این حال، این دومی تنها شاخه ای از علم ما نیست که می تواند از مطالب آن بهره مند شود. همین امر در مورد جنبه‌های خاصی از دینامیک منظومه‌های ستاره‌ای یا کهکشان‌ها صادق است (جمعیت‌های ستاره‌ای آنها نیز با این واقعیت مشخص می‌شوند که میانگین مسیر آزاد ستاره‌های سازنده آنها در مقایسه با ابعاد منظومه‌های مربوطه طولانی است. ) چگالش مرکزی آن به اندازه‌ای زیاد است که بتواند عمل گرانشی یک "نقطه جرمی" را تقریبی کند. مطمئناً این واقعیت از توجه محققین قبلی دور نبود (به ویژه در مورد خوشه های کروی، مدل Roche در مطالعات آنها تحت پوشش مدل های چندتروپیک با شاخص n = 5 معرفی شد). هر چند در این کتاب توجه خاصی به این موارد نمی شود. اما کاربردهای احتمالی مدل Roche به مشکلاتی که در اخترفیزیک ستاره‌ای به وجود می‌آیند محدود نمی‌شود. با نیروهای کولن که جایگزین گرانش می شوند، مدل تعادل مشابهی نزدیک در زمینه الکترواستاتیک پیدا می کند - همانطور که قبلاً در آغاز این قرن توسط J. H. Jeans (در آن زمان جوان) اشاره شد (ر.ک.

The words of this preface were written when the book was ready to go to the press; and are limited to only a few points which are best made in this place. As is intimated by the sub-title, the whole volume was written with appli­ cations in mind to double-star astronomy. The latter is, however, not the only branch of our science which could benefit from its contents. The same is true of certain aspects of the dynamics of stellar systems or galaxies (the stellar popula­ tions of which are also characterized by the fact that the mean-free-path of their constituent stars are long in comparison with the dimensions of the respective systems); the central condensations of which are high enough to approximate the gravitational action of a "mass-point". This fact did not, to be sure, escape the attention of previous investigators (in the case of globular clusters, in particular, the Roche model was introduced in their studies under the guise of polytropic models characterized by the index n = 5); though no particular attention will be paid to these in this book. But possible applications of the Roche model are not limited to problems arising in stellar astrophysics. With Coulomb forces replacing gravitation, the equilibrium model finds a close analogy in the field of electrostatics-as was pointed out already at the beginning of this century by (then young) J. H. Jeans (cf.