The Rifleman

تفنگدار شاید مهم‌ترین و باهوش‌ترین وسترن تلویزیونی از اواخر دهه 1950 باشد - دورانی که وسترن ژانر تلویزیونی غالب بود. The Rifleman با داستان پدر مجردی که در دهه 1880 در نیومکزیکو پسری بزرگ می کند، جایگزین های زیادی برای کنوانسیون های وسترن ارائه کرد. همچنین تجسم بسیاری از تضادهای این ژانر بود، و ایده های خود را در مورد خانواده و سطح سر در کنار خشونت با اسلحه قرار داد که توسط وسترن ها به عنوان محوری برای استقرار غرب و ایجاد آمریکا پذیرفته شد. تفنگدار با نویسندگی و کارگردانی اپیزودهای اولیه توسط نویسنده مشهور سام پکین پا، و مجموعه کلی که توسط دیک پاول کهنه کار و تیم تولید تلویزیونی پیشگام جولز لوی، آرتور گاردنر و آرنولد لاون تهیه شده است، به واسطه سرپرستی برخی از فیلم ها متمایز است. با استعدادترین ذهن های تلویزیون اولیه.

کریستوفر شارت در مطالعه مختصر خود در مورد این نقطه عطف تلویزیونی، از مطالعات تلویزیونی، نقد روانکاوانه، مطالعات جنسیتی و مطالعات آمریکایی استفاده می کند تا تفنگدار را در درون خود قرار دهد. ژانر تلویزیونی وسترن و فرهنگ اولیه تلویزیون. شارت ضمن بحث درباره هوشمندی و ارزش ماندگار این سریال، خواننده را نیز به چالش می کشد تا نقش گسترده تر تلویزیون دهه 1950 را در شکل دادن به آگاهی نسل پس از جنگ در نظر بگیرد. تفنگدار یکی از نمونه های بزرگ بن بست در فرهنگ توده ای آمریکاست: مبارزه بین عقل و خشونت.

The Rifleman is perhaps the most significant and intelligent of the TV westerns from the late 1950s-an era when the western was the dominant television genre. With its story of a single father raising a son in 1880s New Mexico, The Rifleman offered many alternatives to the conventions of the western. It also embodied many of the genre's contradictions, setting its ideas about domesticity and level-headedness alongside the gun violence adopted by westerns as central to the settling of the West and the creation of America. With its initial episodes written and directed by celebrated auteur Sam Peckinpah, and the overall series produced by veteran Dick Powell and the pioneering television production team of Jules Levy, Arthur Gardner, and Arnold Laven, The Rifleman is distinguished by its stewardship of some of the most talented minds of early television.

In his succinct study of this television milestone, Christopher Sharrett uses television studies, psychoanalytic criticism, gender studies, and American studies to place The Rifleman within the TV western genre and early television culture. While discussing the intelligence and lasting value of this series, Sharrett also challenges the reader to consider the broader role of 1950s television in shaping the consciousness of the postwar generation. The Rifleman remains one of the great examples of the stalemates within American mass culture: the struggle between reason and violence.