The Political Origins of Inequality: Why a More Equal World Is Better for Us All

نابرابری مسئله تعیین کننده زمان ما است. اما این مشکل فقط برای جهان ثروتمند نیست. این یک درصد جهانی است که اکنون نیمی از ثروت جهان را در اختیار دارد - معیار واقعی عصر نابرابری ما. در این تور تاریخی، سایمون رید هنری داستان معمول جهانی شدن و توسعه را به عنوان داستان مدیریت نابرابری بازنویسی می کند. با بازگشت به قرن هجدهم و در سراسر جهان، ریشه های سیاسی نابرابری نقاط عطف سیاسی و تصمیمات در پس ایجاد جوامع ناهموار امروزی را پیش زمینه می کند. همانطور که بینش هایی از شهر ویکتوریایی تا جنگ سرد، از سیاست اقتصادی ایالات متحده تا بحران مهاجرت کنونی اروپا را در هم می آمیزد، تصویر واقعی از ساختار خود نابرابری ظاهر می شود.

مشکل نابرابری، Reid-Henry استدلال می کند، مشکلی است که بین مکان ها و همچنین در طول زمان آشکار می شود. این یکی از دلایلی است که چرا نمی‌توان آن را با استدلال‌های معمول چپ و راست حل کرد، زیرا تنها به مقیاس ملی محدود می‌شود. با این حال، بیشتر از همه، به همین دلیل است که سطح نابرابری که امروز با ما مواجه است، نشان دهنده یک بحران عمومی تر در اندیشه سیاسی است. گفتمان سیاسی مدرن جایی برای عقل عمومی یا منفعت عمومی ندارد. برابری رویای دیروز است. با این حال، این واقعیت که ما اکنون چنین جهانی را می‌پذیریم - جهانی که امنیت را به آزادی، رفتار ویژه بر فرصت‌های جهانی و کارآمدی را به جای انصاف ارج می‌نهد - در نهایت به این دلیل است که در دهه‌های اخیر حتی تلاش برای ساختن معماری سیاسی مورد نیاز جهان را متوقف کرده‌ایم. .

سیاست ما از جهان خارج شده است و هر لحظه بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز است. با این حال رسیدگی به این موضوع در توان ماست. انجام این کار مستلزم شناسایی و سپس انجام مسئولیت های سیاسی خود در قبال دیگران است، نه اینکه فقط به آنها خیریه انتخابی ثروتمندان را ارائه دهیم. این به معنای نگاه فراتر از مسائل اقتصادی و خارج از مرزهای ملی است. اما مهم‌تر از همه از ما می‌خواهد که زبان برابری را برای جهانی مدرن و جهانی دوباره ابداع کنیم: و سپس این را برقرار کنیم. دنیا از هم نمی پاشد. جهان های مختلف، همه ما می توانیم ببینیم، با هم برخورد می کنند. این ظرفیت ما برای اجرای کنسرت است که در حال از بین رفتن است. این است که بیش از همه نیاز به بازیابی دارد.

Inequality is the defining issue of our time. But it is not just a problem for the rich world. It is the global 1% that now owns fully half the world’s wealth—the true measure of our age of inequality. In this historical tour de force, Simon Reid-Henry rewrites the usual story of globalization and development as a story of the management of inequality. Reaching back to the eighteenth century and around the globe, The Political Origins of Inequality foregrounds the political turning points and decisions behind the making of today’s uneven societies. As it weaves together insights from the Victorian city to the Cold War, from US economic policy to Europe’s present migration crisis, a true picture emerges of the structure of inequality itself.   

The problem of inequality, Reid-Henry argues, is a problem that manifests between places as well as over time. This is one reason why it cannot be resolved by the usual arguments of left versus right, bound as they are to the national scale alone. Most of all, however, it is why the level of inequality that confronts us today is indicative of a more general crisis in political thought. Modern political discourse has no place for public reason or the common good. Equality is yesterday’s dream. Yet the fact that we now accept such a world—a world that values security over freedom, special treatment over universal opportunity, and efficiency over fairness—is ultimately because we have stopped even trying in recent decades to build the political architecture the world actually requires.

Our politics has fallen out of step with the world, then, and at the every moment it is needed more than ever. Yet it is within our power to address this. Doing so involves identifying and then meeting our political responsibilities to others, not just offering them the selective charity of the rich. It means looking beyond issues of economics and outside our national borders. But above all it demands of us that we reinvent the language of equality for a modern, global world: and then institute this. The world is not falling apart. Different worlds, we all can see, are colliding together. It is our capacity to act in concert that is falling apart. It is this that needs restoring most of all.