The Poetry Lesson

\"مقدمه شعر نویسی همیشه به این صورت است: زایمان طولانی، زایمان بریچ، یا برعکس، استخراج معدن در تاریکی. شما جوانان سالم آمریکایی را به نور خورشید می برید (که گاهی اوقات توسط زاناکس و آدرال کمک می شود)، شما چشم بند می کنید. آنها را با دست به داخل هزارتویی که از استخوان ساخته شده است هدایت کنید. سپس به آنها می گویید که تکلیفشان را پیدا کنید: "جام را پیدا کنید. یک دقیقه نیویورک دارید تا آن را دریافت کنید."--درس شعر

درس شعر گزارشی خنده دار از اولین روز یک دوره نویسندگی خلاق است که توسط یک \"بتنیک معمولی فین دی سیکل حقوق بگیر\" تدریس می شود -- یکی با یک تخیل ضد، شخصیت و میل جنسی بزرگ، و ذخیره بی پایان حکایات ادبی سرگرم کننده، قابل اعتماد یا غیر قابل اعتماد. درس شعر نه یک رمان و نه خاطرات، بلکه تقلید از جنبه‌های هر کدام، آندری کودرسکو ناب است: بی‌احترامی، غیر متعارف، درخشان و همیشه خنده‌دار. کودرسکو در آستانه بازنشستگی خوانندگان را به کلاس درس عجیب و حتی ذهن غریب‌تر یک شاعر و استاد انگلیسی می‌برد که او شروع به تدریس ترم آخر مقدمه شعر نویسی خود می‌کند. همانطور که او دانش آموزان خود را با ابزارهای شعر (فهرستی که شامل دفترچه رویاهای پوست بز، هیپنوتیزم، و تلویزیون کابلی است) و ده موسیقی شعر (نادرست، سوء تفاهم، ترجمه نادرست...) آشنا می کند و به هر یک از آنها معلمی اختصاص می دهد. آموزگار شاعر «همنشین شبح»، حکایت‌های وحشیانه‌ای را از دوران بلوغ خود به‌عنوان شاعر در دهه‌های 1960 و 1970 به یاد می‌آورد، حتی زمانی که درباره زندگی و پتانسیل‌های شاعرانه و جنسی شاگردان قرن بیست و یکم خود حدس می‌زند. از بحث در مورد اینکه آلن گینزبرگ واقعا همجنسگرا نبوده تا گفتن در مورد زمانی که مراسم تشییع جنازه ویلیام باروز در مک دونالد متوقف شد، درس شعر پرتره ای کاملا سرگرم کننده از یک شاعر، معلم و داستان نویس تکرار نشدنی است. p>

"Intro to Poetry Writing is always like this: a long labor, a breech birth, or, obversely, mining in the dark. You take healthy young Americans used to sunshine (aided sometimes by Xanax and Adderall), you blindfold them and lead them by the hand into a labyrinth made from bones. Then you tell them their assignment: 'Find the Grail. You have a New York minute to get it.'"--The Poetry Lesson

The Poetry Lesson is a hilarious account of the first day of a creative writing course taught by a "typical fin-de-siècle salaried beatnik"--one with an antic imagination, an outsized personality and libido, and an endless store of entertaining literary anecdotes, reliable or otherwise. Neither a novel nor a memoir but mimicking aspects of each, The Poetry Lesson is pure Andrei Codrescu: irreverent, unconventional, brilliant, and always funny. Codrescu takes readers into the strange classroom and even stranger mind of a poet and English professor on the eve of retirement as he begins to teach his final semester of Intro to Poetry Writing. As he introduces his students to THE TOOLS OF POETRY (a list that includes a goatskin dream notebook, hypnosis, and cable TV) and THE TEN MUSES OF POETRY (mishearing, misunderstanding, mistranslating . . . ), and assigns each of them a tutelary "Ghost-Companion" poet, the teacher recalls wild tales from his coming of age as a poet in the 1960s and 1970s, even as he speculates about the lives and poetic and sexual potential of his twenty-first-century students. From arguing that Allen Ginsberg wasn't actually gay to telling about the time William Burroughs's funeral procession stopped at McDonald's, The Poetry Lesson is a thoroughly entertaining portrait of an inimitable poet, teacher, and storyteller.