The Philosophy and Politics of Czech Dissidence from Patočka to Havel

مطالعه انتقادی درباره فلسفه و عملکرد سیاسی جنبش مخالف چک منشور 77. آویزر تاکر بررسی می کند که چگونه فلسفه سیاسی یان پاتوکا (1907-1977)، بنیانگذار منشور 77، بر تفکر و رهبری سیاسی تأثیر گذاشته است. از واسلاو هاول به عنوان مخالف و رئیس جمهور.

اولین برخورد جدی با هاول به عنوان فیلسوف و پاتوکا به عنوان یک متفکر سیاسی را ارائه می دهد. از طریق جنبش مخالف منشور 77 در چکسلواکی، مخالفان کمونیسم مبارزه مدنی خود را برای حقوق بشر بر پایه مبانی فلسفی بنا کردند و اعضای منشور 77 بعدها انقلاب مخملی را رهبری کردند. پس از فداکاری پاتوکا در سال 1977، واسلاو هاول یک نیروی فلسفی و سیاسی قوی ظاهر شد و او همچنان به استفاده از فلسفه پاتوکا برای درک شرایط بشر در کمونیسم متاخر و معنای مخالفت ادامه داد. با این حال، جهت گیری سیاسی/فلسفی جنبش منشور 77 نتوانست مبنای کافی برای درک و پاسخ به مشکلات سیاسی و اقتصادی فوق العاده دوران پساکمونیستی را برای رئیس جمهور هاول فراهم کند.

در بحث خود از ریاست جمهوری هاول. و فساد نهایی انقلاب مخملی، تاکر نشان می دهد که ضعف در درک اعضای منشور 77 از مدرنیته، که در زمانی که آنها مخالف بودند، اهمیتی نداشت، به توانایی آنها برای عملکرد در یک سیستم دموکراتیک مدرن آسیب جدی وارد کرد. در این زمینه، تاکر همچنین تلاش اخیر هاول برای سرنگونی دولت دموکراتیک اما فاسد در سال‌های 1997-1998 را بررسی می‌کند. فلسفه و سیاست دگرگونی چک از پاتوکا تا هاول مورد توجه دانشجویان فلسفه و سیاست، محققان و دانشجویان مطالعات اسلاو، و مورخان و همچنین هر کسی که شیفته ماهیت دگرگونی است، خواهد بود.

A critical study of the philosophy and political practice of the Czech dissident movement Charter 77. Aviezer Tucker examines how the political philosophy of Jan Patocka (1907–1977), founder of Charter 77, influenced the thinking and political leadership of Vaclav Havel as dissident and president.

Presents the first serious treatment of Havel as philosopher and Patocka as a political thinker. Through the Charter 77 dissident movement in Czechoslovakia, opponents of communism based their civil struggle for human rights on philosophic foundations, and members of the Charter 77 later led the Velvet Revolution. After Patocka’s self-sacrifice in 1977, Vaclav Havel emerged a strong philosophical and political force, and he continued to apply Patocka’s philosophy in order to understand the human condition under late communism and the meaning of dissidence. However, the political/philosophical orientation of the Charter 77 movement failed to provide President Havel with an adequate basis for comprehending and responding to the extraordinary political and economic problems of the postcommunist period.

In his discussion of Havel's presidency and the eventual corruption of the Velvet Revolution, Tucker demonstrates that the weaknesses in Charter 77 member's understanding of modernity, which did not matter while they were dissidents, seriously harmed their ability to function in a modern democratic system. Within this context, Tucker also examines Havel’s recent attempt to topple the democratic but corrupt government in 1997–1998. The Philosophy and Politics of Czech Dissidence from Patocka to Havel will be of interest to students of philosophy and politics, scholars and students of Slavic studies, and historians, as well as anyone fascinated by the nature of dissidence.