The Phenomenology of Moods in Kierkegaard

خود کی یرکگور به سختی نیاز به معرفی دارد، اما اندیشه او به دلیل پیچیدگی ذاتی و روش غیرعادی ارائه اش، همچنان نیازمند توضیح است. کی یرکگور عمداً در عصر سیستم، غیرسیستماتیک، ضد سیستماتیک است. او در آن زمان نظر خود را بیان کرد و امروز از دست ما نرفته است. اما این نباید ما را از جمع آوری قطعات و مشاهده کل باز دارد. به ویژه روانشناسی دینی کی یرکگور ممکن است در نهایت تأثیر خود را بگذارد و بحثی را که سزاوار آن است ایجاد کند، وقتی که خطوط کلی و عناصر درهم تنیده آن با هم بررسی شوند. بسیاری از رویکردها به اندیشه او ممکن است، همانطور که بررسی ادبیات مربوط به او به آسانی نشان می دهد. ! مطالعه حاضر با جاه طلبی ساده نگاه کردن به کی یرکگور با شرایط خودش پیش می رود، بنابراین شیفتگی زندگی نامه یا موقعیت مذهبی شخصی خود را کنار می گذارد. من وسوسه هر دو را درک می کنم و خطرات را در بورس تحصیلی کی یرکگور دیده ام. در بورسیه تحصیلی کی یر کگارد به زبان انگلیسی، ما اکنون در مرحله جدیدی هستیم که در آن تمام مجموعه نویسندگی کی یر کگارد در نهایت به عنوان یک کل مشاهده می شود. ما مراحل «مد» و کم‌شکلی را پشت سر گذاشته‌ایم. تقریباً تمام مجموعه به زبان انگلیسی در دسترس است، یا به زودی در دسترس خواهد بود. شاید اکنون بتوان کی یرکگارد را بی‌علاقه و بی‌طرفانه نگریست، درک کرد و نقد کرد، بدون اینکه در مقابل وحشت شخصی نویسنده کی‌یرکگور از آن قیدها مقاومت کند. پژوهش حاضر امیدوار است بتواند سهم خود را در راستای این هدف داشته باشد.

Kierkegaard himself hardly requires introduction, but his thought con­ tinues to require explication due to its inherent complexity and its unusual method of presentation. Kierkegaard is deliberately un-systematic, anti-systematic, in the very age of the System. He made his point then, and it is not lost upon us today. But that must not deter us from assembling the fragments and viewing the whole. Kierkegaard's religious psychology in particular may finally have its impact and generate the discussion it deserves when its outlines and inter-locking elements are viewed together. Many approaches to his thought are possible, as a survey of the literature about him will readily reveal. ! The present study proceeds with the simple ambition of looking at Kierkegaard on his own terms, of thus putting aside biographical fascination or one's own personal religi­ ous situation. I understand the temptation of both, and have seen the dangers realized in Kierkegaard scholarship. In English-language Kier­ kegaard scholarship, we are now in a new phase, in which the entire corpus of Kierkegaard's authorship is at last viewed as a whole. We have passed the stages of "fad" and of under-formed. Almost all the corpus is available in English, or soon will be. Perhaps now Kierkegaard can be viewed, understood, and criticized dispassionately and objectively, not withstanding author Kierkegaard's personal horror of those adverbs. The present study hopes to make its contribution toward this goal.