The Phenomenology of Love and Reading

احیای فعلی علاقه به اخلاق در نقد ادبی به طور اتفاقی با احیای علاقه به عشق در فلسفه همزمان است. بازگشت ادبی به اخلاق نیز با موجی از اکتشافات علوم اعصاب در مورد شناخت و احساسات همزمان است. اما بدون یک زمینه فلسفی، این اثر جدید نمی تواند به طور قانع کننده ای در مورد رابطه ادبیات با زندگی اخلاقی ما صحبت کند. بیان ژان لوک ماریون از پدیدارشناسی عشق این زمینه فلسفی را فراهم می کند.

پدیدارشناسی عشق و خواندناین استدلال ژان لوک ماریون را می پذیرد که عشق برای اینکه چه کسی هستیم مهمتر است. چیزی فراتر از شناخت و بیش از خود بودن. کاساندرا فالک نشان می‌دهد که چگونه خواندن می‌تواند با تمرین عادت‌های عشقی مانند توجه، همدلی و تمایل به غرق شدن، ظرفیت ما را برای عشق ورزی تقویت کند. ادبیات که انتظارات ما را مخدوش می کند، ما را برای رویدادهای گیج کننده عشق آماده می کند، که به گفته فالک، نادر و زودگذر نیستند، بلکه معنادارترین و بادوام ترین بخش زندگی روزمره ما را تشکیل می دهند.

The current revival of interest in ethics in literary criticism coincides fortuitously with a revival of interest in love in philosophy. The literary return to ethics also coincides with a spate of neuroscientific discoveries about cognition and emotion. But without a philosophical grounding this new work cannot speak convincingly about literature's relationship to our ethical lives. Jean-Luc Marion's articulation of a phenomenology of love provides this philosophical grounding.

The Phenomenology of Love and Reading accepts Jean-Luc Marion's argument that love matters for who we are more than anything-more than cognition and more than being itself. Cassandra Falke shows how reading can strengthen our capacity to love by giving us practice in love´s habits-attention, empathy, and a willingness to be overwhelmed. Confounding our expectations, literature equips us for the confounding events of love, which, Falke suggests, are not rare and fleeting, but rather constitute the most meaningful and durable part of our everyday life.