The Paleobiological Revolution: Essays on the Growth of Modern Paleontology

دیرینه شناسی مدت هاست که رابطه ای مشکل با زیست شناسی تکاملی داشته است. دیرینه شناسی که از شهرت به عنوان یک علم درجه دوم رنج می برد و تصاویری از جمع آوری کنندگان فسیل و آماتورهایی که استخوان ها را حفر می کنند، به حاشیه رانده شد، حتی خود داروین نیز نگران بود که ناقص بودن در پرونده فسیلی علیه نظریه تکامل او استفاده شود. اما با استقرار سنتز مدرن در دهه 1940 و کار پیشگام جورج گیلورد سیمپسون، ارنست مایر و تئودوسیوس دابژانسکی و همچنین تلاش‌های بعدی استفان جی گولد، دیوید راپ و جیمز ولنتاین، دیرینه‌شناسی در زیست‌شناسی گنجانده شد. و به عنوان paleobiology، یک رشته درجه یک مرکزی برای مطالعات تکاملی ظهور کرد.

این صعود باورنکردنی از این علم که زمانی به عنوان پیشتاز یک حوزه بدخلق شده بود در انقلاب دیرینه زیستی شرح داده شده است. مقالاتی که در اینجا مشارکت‌های برخی از بازیگران برجسته تحول را با مروری بر مورخان و فیلسوفان علم همراهی می‌کنند، هیجان تغییرات لرزه‌ای در این رشته را به تصویر می‌کشند. دیوید سپکوسکی و مایکل روس با انجام این کار، انرژی گذشته را برای مطالعه بیشتر در مورد توسعه مفهومی دیرینه زیست شناسی مدرن به کار می گیرند.

Paleontology has long had a troubled relationship with evolutionary biology. Suffering from a reputation as a second-tier science and conjuring images of fossil collectors and amateurs who dig up bones, paleontology was marginalized even by Darwin himself, who worried that incompleteness in the fossil record would be used against his theory of evolution. But with the establishment of the modern synthesis in the 1940s and the pioneering work of George Gaylord Simpson, Ernst Mayr, and Theodosius Dobzhansky, as well as the subsequent efforts of Stephen Jay Gould, David Raup, and James Valentine, paleontology became embedded in biology and emerged as paleobiology, a first-rate discipline central to evolutionary studies.

This incredible ascendance of this once-maligned science to the vanguard of a field is chronicled in The Paleobiological Revolution. Pairing contributions from some of the leading actors of the transformation with overviews from historians and philosophers of science, the essays here capture the excitement of the seismic changes in the discipline. In so doing, David Sepkoski and Michael Ruse harness the energy of the past to call for further study of the conceptual development of modern paleobiology.