The Myth of Artificial Intelligence: Why Computers Can’t Think the Way We Do

"اگر می‌خواهید در مورد هوش مصنوعی بدانید، این کتاب را بخوانید... این کتاب نشان می‌دهد که چگونه احترام ظاهراً آینده‌نگر به هوش مصنوعی پیشرفت را به تعویق می‌اندازد، زمانی که غیرقابل جایگزین‌ترین منبع ما را برای هر پیشرفتی در آینده تحقیر می‌کند: هوش انسانی خودمان." پیتر تیل

یک محقق پیشرفته و کارآفرین فناوری هوش مصنوعی این تصور را که ابرهوشی تنها چند کلیک با شما فاصله دارد را رد می کند – و استدلال می کند که این افسانه نه تنها اشتباه است، بلکه فعالانه نوآوری را مسدود می کند. و تحریف توانایی ما برای انجام جهش حیاتی بعدی.

آینده‌نگران اصرار دارند که هوش مصنوعی به زودی ظرفیت‌های بااستعدادترین ذهن بشر را تحت الشعاع قرار خواهد داد. چه امیدی در برابر ماشین های فوق هوشمند داریم؟ اما ما واقعاً در مسیر توسعه ماشین‌های هوشمند نیستیم. در واقع، ما حتی نمی دانیم که این مسیر ممکن است کجا باشد.

یک کارآفرین فناوری و دانشمند پژوهشی پیشرو که در خط مقدم پردازش زبان طبیعی کار می کند، اریک لارسون ما را به گشتی در چشم انداز هوش مصنوعی می برد. نشان می دهد که چقدر از هوش فوق العاده فاصله داریم و برای رسیدن به آن چه چیزی لازم است. از زمان آلن تورینگ، علاقه مندان به هوش مصنوعی هوش مصنوعی را با هوش انسانی یکی دانسته اند. این یک اشتباه عمیق است. هوش مصنوعی روی استدلال استقرایی کار می کند و مجموعه داده ها را برای پیش بینی نتایج خرد می کند. اما انسان‌ها مجموعه داده‌ها را به هم مرتبط نمی‌کنند: ما بر اساس زمینه و تجربه حدس می‌زنیم. با توجه به آنچه در مورد جهان می دانیم، هوش انسانی شبکه ای از بهترین حدس ها است. ما سرنخی نداریم که چگونه این نوع استدلال شهودی را که به عنوان آدم ربایی شناخته می شود، برنامه ریزی کنیم. با این حال، قلب عقل سلیم است. به همین دلیل است که الکسا نمی‌تواند بفهمد که شما چه می‌پرسید، و چرا هوش مصنوعی تنها می‌تواند ما را تا این حد پیش ببرد.

لارسون استدلال می‌کند که تبلیغات هوش مصنوعی هم علم بد و هم برای علم بد است. فرهنگ اختراع با کاوش در ناشناخته ها رشد می کند، نه فروش بیش از حد روش های موجود. هوش مصنوعی القایی در کارهای محدود به پیشرفت خود ادامه خواهد داد، اما اگر می‌خواهیم پیشرفت واقعی داشته باشیم، باید با قدردانی کامل‌تر از تنها هوش واقعی خودمان شروع کنیم.

“If you want to know about AI, read this book…it shows how a supposedly futuristic reverence for Artificial Intelligence retards progress when it denigrates our most irreplaceable resource for any future progress: our own human intelligence.”―Peter Thiel

A cutting-edge AI researcher and tech entrepreneur debunks the fantasy that superintelligence is just a few clicks away―and argues that this myth is not just wrong, it’s actively blocking innovation and distorting our ability to make the crucial next leap.

Futurists insist that AI will soon eclipse the capacities of the most gifted human mind. What hope do we have against superintelligent machines? But we aren’t really on the path to developing intelligent machines. In fact, we don’t even know where that path might be.

A tech entrepreneur and pioneering research scientist working at the forefront of natural language processing, Erik Larson takes us on a tour of the landscape of AI to show how far we are from superintelligence, and what it would take to get there. Ever since Alan Turing, AI enthusiasts have equated artificial intelligence with human intelligence. This is a profound mistake. AI works on inductive reasoning, crunching data sets to predict outcomes. But humans don’t correlate data sets: we make conjectures informed by context and experience. Human intelligence is a web of best guesses, given what we know about the world. We haven’t a clue how to program this kind of intuitive reasoning, known as abduction. Yet it is the heart of common sense. That’s why Alexa can’t understand what you are asking, and why AI can only take us so far.

Larson argues that AI hype is both bad science and bad for science. A culture of invention thrives on exploring unknowns, not overselling existing methods. Inductive AI will continue to improve at narrow tasks, but if we want to make real progress, we will need to start by more fully appreciating the only true intelligence we know―our own.