The Muses

این کتاب، توسط یکی از چالش برانگیزترین متفکران معاصر، با مقاله ای آغاز می شود که دغدغه اصلی چهار مورد بعدی را معرفی می کند: چرا چندین هنر وجود دارد و فقط یک هنر وجود ندارد؟ این پرسش بر نقطه تنش حداکثری بین سنت فلسفی و تفکر معاصر در مورد هنرها متمرکز است: رابطه بین کثرت حواس انسان - که کثرت هنرها بیشتر به آن اشاره شده است - و معنا یا معنا به طور کلی.

در طول این پنج مقاله، استدلال نانسی به فرمول‌بندی نهایی این رابطه در زیبایی‌شناسی هگل و پدیدارشناسی هنر روح به عنوان ارائه معقول ایده وابسته است. نانسی با نشان دادن توانایی مشهور خود به عنوان خواننده هگل، با دقت و سخاوتمندانه استدلال تاریخی هگل را در مورد هنر به عنوان چیزی از گذشته باز می گرداند، همان چیزی که توسط دیالکتیک روح در گذر از دین زیبایی شناختی به دین مکشوف به فلسفه نفی می شود. .

This book, by one of the most challenging contemporary thinkers, begins with an essay that introduces the principal concern sustained in the four succeeding ones: Why are there several arts and not just one? This question focuses on the point of maximal tension between the philosophical tradition and contemporary thinking about the arts: the relation between the plurality of the human senses—to which the plurality of the arts has most frequently been referred—and sense or meaning in general.

Throughout the five essays, Nancy’s argument hinges on the culminating formulation of this relation in Hegel’s Aesthetics and The Phenomenology of Spirit—art as the sensible presentation of the Idea. Demonstrating once again his renowned ability as a reader of Hegel, Nancy scrupulously and generously restores Hegel’s historical argument concerning art as a thing of the past, as that which is negated by the dialectic of Spirit in the passage from aesthetic religion to revealed religion to philosophy.