The Marvelous Clouds: Toward a Philosophy of Elemental Media

وقتی این روزها از ابرها صحبت می کنیم، به احتمال زیاد منظورمان ابرهای داده یا ابرهای شبکه است که کومولوس یا استراتوس. هر دو نوع ابر در اشتراک خود از این اصطلاح، یک حقیقت اساسی را آشکار می کنند: اینکه جهان طبیعی و دنیای تکنولوژیک چندان متمایز نیستند. در ابرهای شگفت‌انگیز، جان دورهام پیترز استدلال می‌کند که اگرچه ما اغلب رسانه‌ها را محیطی می‌دانیم، اما عکس آن به همان اندازه صادق است—محیط‌ها رسانه هستند.

پیترز رسانه‌ها را به‌عنوان عناصری تعریف می‌کند که دنیای انسانی را تشکیل می‌دهند. پیترز با اقتباس از ایده‌های ضمنی در فلسفه رسانه استدلال می‌کند که رسانه‌ها چیزی بیش از حامل پیام‌ها هستند: آنها زیرساخت‌هایی هستند که طبیعت و فرهنگ را با هم ترکیب می‌کنند که به زندگی انسان اجازه می‌دهند تا شکوفا شود. از طریق مجموعه‌ای دایره‌المعارفی از نمونه‌هایی از اقیانوس‌ها تا آسمان‌ها، ابرهای شگفت‌انگیز تاریخ طولانی به اصطلاح رسانه‌های جدید را آشکار می‌کند. پیترز استدلال می‌کند که رسانه‌های دیجیتال بسط اقدامات اولیه مرتبط با استقرار تمدن هستند، مانند تسلط بر آتش، ساختن تقویم، خواندن ستارگان، ایجاد زبان، و ایجاد ادیان. رسانه‌های جدید ما را به آب‌های ناشناخته نمی‌برند، بلکه ما را با عمیق‌ترین و قدیمی‌ترین پرسش‌های جامعه و بوم‌شناسی مواجه می‌کنند: چگونگی مدیریت روابط مردم با خود، دیگران و دنیای طبیعی.

مدیتیشن در مورد ابزارهای متعددی که برای مقابله با مبارزات هستی به کار گرفته ایم - از ناوبری گرفته تا کشاورزی، هواشناسی تا گوگل - ابرهای شگفت انگیز نشان می دهد که چگونه رسانه ها در قلب تعامل ما با دنیای اطراف ما کتاب پیترز نه تنها طرز فکر ما را در مورد رسانه تغییر می‌دهد، بلکه قدردانی جدیدی از پایه‌های روزمره زندگی بر روی زمین ارائه می‌کند که اغلب آنها را بدیهی می‌دانیم.

When we speak of clouds these days, it is as likely that we mean data clouds or network clouds as cumulus or stratus. In their sharing of the term, both kinds of clouds reveal an essential truth: that the natural world and the technological world are not so distinct. In The Marvelous Clouds, John Durham Peters argues that though we often think of media as environments, the reverse is just as true—environments are media.

Peters defines media expansively as elements that compose the human world. Drawing from ideas implicit in media philosophy, Peters argues that media are more than carriers of messages: they are the very infrastructures combining nature and culture that allow human life to thrive.  Through an encyclopedic array of examples from the oceans to the skies, The Marvelous Clouds reveals the long prehistory of so-called new media. Digital media, Peters argues, are an extension of early practices tied to the establishment of civilization such as mastering fire, building calendars, reading the stars, creating language, and establishing religions. New media do not take us into uncharted waters, but rather confront us with the deepest and oldest questions of society and ecology: how to manage the relations people have with themselves, others, and the natural world.

A wide-ranging meditation on the many means we have employed to cope with the struggles of existence—from navigation to farming, meteorology to Google—The Marvelous Clouds shows how media lie at the very heart of our interactions with the world around us.  Peters’s  book will not only change how we think about media but provide a new appreciation for the day-to-day foundations of life on earth that we so often take for granted.