The Life-Giving Stone: Ethnoarchaeology of Maya Metates

در سنگ حیات بخش، مایکل سیرسی شرح قوم باستان شناسی قابل تاملی از تولید، بازاریابی و استفاده از متات و مانو در میان مایاهای گواتمالا ارائه می دهد که این ادوات سنگی هنوز برای آنها تجهیزات ضروری در روزمره هستند. زندگی و رژیم غذایی.

اگرچه بسیاری از باستان شناسان این آثار را صرفاً به عنوان ابزارهای معمول روزمره و در نتیجه غیرقابل توجه می دانند، روش Searcy نشان می دهد که چگونه، برای مایاهای باستان، ساخت و استفاده از سنگ های آسیاب به طور قابل توجهی بر رفاه فیزیکی و اقتصادی آنها تأثیر گذاشته است. . در ردیابی چرخه زندگی این ابزارها از تولید تا دور انداختن برای مایاهای مدرن، سیرسی آداب و رسوم و سنت های غنی را کشف می کند که نشان می دهد چگونه متات ها و مانوها به حفظ زندگی ادامه داده اند - نه فقط به معنای واقعی کلمه، از نظر غذا، بلکه از نظر فرهنگ. . تحقیقات او بر اساس دو سال کار میدانی در میان سه گروه مایا است، که در آن او رفتارهای مرتبط با این ابزارها را در طول تهیه، تولید، کسب، استفاده، دور انداختن و استفاده مجدد از آنها مستند کرد.

تحقیقات Searcy اسناد سنتی شیوه هایی که به سرعت در حال از بین رفتن یا تغییر چشمگیر هستند. در موارد معدودی در آینده امکان مشاهده متات ها و مانوس ها به عنوان عناصر اصلی در تهیه خانه یا دنبال کردن مسیر آنها از تولید دستی تا توزیع بازار و انتقال بین نسلی وجود خواهد داشت. در این تحقیق دقیق در مورد اهمیت فرهنگی یک ابزار ساده، مشاهدات قوم نگاری Searcy هم با توجه به علاقه به چگونگی تداوم سنت های سنگ زنی و چگونگی تغییر آنها امروز و هم با هدف تقویت تفسیر باستان شناسی از این سنگ ها هدایت می شود. برای کشاورزان پیش از اسپانیایی با غذاهای مبتنی بر ذرت بسیار اساسی بود.

In The Life-Giving Stone, Michael Searcy provides a thought-provoking ethnoarchaeological account of metate and mano manufacture, marketing, and use among Guatemalan Maya for whom these stone implements are still essential equipment in everyday life and diet.

Although many archaeologists have regarded these artifacts simply as common everyday tools and therefore unremarkable, Searcy’s methodology reveals how, for the ancient Maya, the manufacture and use of grinding stones significantly impacted their physical and economic welfare. In tracing the life cycle of these tools from production to discard for the modern Maya, Searcy discovers rich customs and traditions that indicate how metates and manos have continued to sustain life—not just literally, in terms of food, but also in terms of culture. His research is based on two years of fieldwork among three Mayan groups, in which he documented behaviors associated with these tools during their procurement, production, acquisition, use, discard, and re-use.

Searcy’s investigation documents traditional practices that are rapidly being lost or dramatically modified. In few instances will it be possible in the future to observe metates and manos as central elements in household provisioning or follow their path from hand-manufacture to market distribution and to intergenerational transmission. In this careful inquiry into the cultural significance of a simple tool, Searcy’s ethnographic observations are guided both by an interest in how grinding stone traditions have persisted and how they are changing today, and by the goal of enhancing the archaeological interpretation of these stones, which were so fundamental to pre-Hispanic agriculturalists with corn-based cuisines.