The Language Parallax: Linguistic Relativism and Poetic Indeterminacy

نوع بشر همیشه شیفته تفاوت زبان ها و گویش ها بوده است. تفاوت دیدگاه‌های مبتنی بر زبان‌شناختی بسیاری از ذهن‌های اصیل گذشته مانند کانت را به خود مشغول کرده است و همچنان در خط مقدم مطالعه زبان باقی مانده است: در فلسفه، انسان‌شناسی، نقد ادبی و سایر زمینه‌ها.

پل فردریش. مواسط زبان به طور متقاعدکننده ای استدلال می کند که "مرکز و تمرکز" تفاوت های میان زبان ها نه در جنبه های عملی یا عقلانی بلکه در پیچیدگی و غنای ابعاد شاعرانه تر - در ظرافت های ظریف کلمات نهفته است. ، یا سبک و صدای یک نویسنده. این بازنویسی شاعرانه آنچه که «نسبی‌گرایی زبانی» نامیده می‌شود، در نظریه تخیل نویسنده به‌عنوان منبع اصلی عدم تعین شاعرانه استوار است. شکل‌بندی مجدد نیز مبتنی بر رابطه صمیمی زبان متمرکز شعر با پتانسیل یا امکانات شعر در مکالمات معمولی، رویاها و سایر تجربیات است. نویسنده افکار چالش برانگیز در مورد نظم و نظام زبان را در رابطه پویای آنها با عدم تعین و در نهایت بی نظمی و هرج و مرج ارائه می دهد.

فریدریش با تکیه بر کار میدانی قابل توجه خود در انسان شناسی و زبان شناسی، عناصر متمایز و تحریک کننده را در هم می آمیزد: شعر تفاوت زبان، عدم تعین در گویش ها و قالب های شعری، کشف نظم های زیربنایی، کارکرد زبان های مختلف، قوت شعر خودش. نتیجه یک کل بدیع و ارگانیک است.

Parllax Language، پس، یک اثر بسیار بدیع با یک تز جسورانه است. این کتاب از تحقیق و نگارش استفاده می کند که به ویژه شامل انگلیسی، روسی و زبان تاراسکی مکزیک و همچنین مطالعه شخصی و ادبی فرهنگ های مربوطه است. فردریش انسان شناس، زبان شناس و شاعر، تجربیات خود را ترکیب می کند تا تنوع و ساختار زبان، فرد خلاق، ایده های سیستم در حال فرآیند و پرسش های حقیقت علمی و زیبایی شناختی را به هم مرتبط کند. نتیجه، دیدگاه جدیدی از زبان است که در پرتو ماهیت خلاقانه بالقوه آن حفظ شده است.

Humankind has always been fascinated and troubled by the way languages and dialects differ. Linguistically based differences in point of view have preoccupied many original minds of the past, such as Kant, and remain at the forefront of language study: in philosophy, anthropology, literary criticism, and other fields.

Paul Friedrich's The Language Parallax argues persuasively that the "locus and focus" of differences among languages lies not so much in practical or rational aspects as in the complexity and richness of more poetic dimensions—in the nuances of words, or the style and voice of an author. This poetic reformulation of what has been called "linguistic relativism" is grounded in the author's theory of the imagination as a main source of poetic indeterminacy. The reformulation is also based on the intimate relation of the concentrated language of poetry to the potential or possibilities for poetry in ordinary conversation, dreams, and other experiences. The author presents challenging thoughts on the order and system of language in their dynamic relation to indeterminacy and, ultimately, disorder and chaos.

Drawing on his considerable fieldwork in anthropology and linguistics, Friedrich interweaves distinct and provocative elements: the poetry of language difference, the indeterminacy in dialects and poetic forms, the discovery of underlying orders, the workings of different languages, the strength of his own poetry. The result is an innovative and organic whole.

The Language Parallax, then, is a highly original work with a single bold thesis. It draws on research and writing that has involved, in particular, English, Russian, and the Tarascan language of Mexico, as well as the personal and literary study of the respective cultures. Anthropologist, linguist, and poet, Friedrich synthesizes from his experience in order to interrelate language variation and structure, the creative individual, ideas of system-in-process, and questions of scientific and aesthetic truth. The result is a new view of language held to the light of its potentially creative nature.