The Language of Jane Austen

تحلیل دقیق جو بری از تکنیک‌های سبکی جین آستن نشان می‌دهد که نبوغ نوشتن او به دور از تلاش است. بلکه او را به عنوان یک صنعتگر دقیق و یک پیشگام سبک رادیکال مطرح می کند. برای مقابله با کسانی که در رمان‌های او دیدگاهی مسلط و معتبر را تشخیص داده‌اند، با برجسته کردن ماهیت پیچیده، همیشه در حال تغییر و مبهم دیدگاهی که روایت‌هایش از طریق آن ارائه می‌شود، شروع می‌کند. سپس این بحث از طریق کاوش در بازنمایی ظریف گفتار، اندیشه و نوشتار در رمان‌های آستن مطرح می‌شود. فصل‌های بعدی به بررسی و به چالش کشیدن ارتباط‌های انتقادی رایج سبک آستن با تجویزگرایی اخلاقی، ایده‌های تعادل و هماهنگی، و لغوی بر خلاف بیان مجازی می‌پردازند. این کتاب نشان می دهد که شوخ طبعی و شوخ طبعی داستان های او در عوض از تعامل پیچیده و ظریف بین سبک های مختلف ناشی شده است. این ارزیابی مجدد متقاعد کننده از زبان آستن منبع ارزشمندی برای دانشجویان و دانش پژوهان سبک شناسی، ادبیات انگلیسی و زبان و زبان شناسی خواهد بود.

Joe Bray’s careful analysis of Jane Austen’s stylistic techniques reveals that the genius of her writing is far from effortless; rather he makes the case for her as a meticulous craftswoman and a radical stylistic pioneer. Countering those who have detected in her novels a dominant, authoritative perspective, Bray begins by highlighting the complex, ever-shifting and ambiguous nature of the point of view through which her narratives are presented. This argument is then advanced through an exploration of the subtle representation of speech, thought and writing in Austen’s novels. Subsequent chapters investigate and challenge the common critical associations of Austen’s style with moral prescriptivism, ideas of balance and harmony, and literal as opposed to figurative expression. The book demonstrates that the wit and humour of her fiction is derived instead from a complex and subtle interplay between different styles. This compelling reassessment of Austen’s language will offer a valuable resource for students and scholars of stylistics, English literature and language and linguistics.