The King and Commoner Tradition: Carnivalesque Politics in Medieval and Early Modern Literature

قصه‌های کینگ و کامنر در دوره‌های اواخر قرون وسطی و اوایل مدرن بسیار محبوب بودند و تأثیر فرهنگی آن‌ها از تصنیف‌های رابین هود تا تاریخ‌های ملی شکسپیر را شامل می‌شد. این مطالعه نشان‌دهنده اولین کاوش دقیق این سنت ادبی غنی و جذاب است که توسعه آن را در داستان‌های کمیک و تصنیف‌های مدرن اولیه قرن پانزدهم دنبال می‌کند. داستان‌ها پادشاهی ناشناس را به تصویر می‌کشند که در جنگل گم می‌شود و با یک فرد عادی ناراضی روبرو می‌شود که از ظلم طبقاتی شکایت می‌کند و آهوهای پادشاه را شکار می‌کند. این دنیای وارونه ای از حقه بازها، خشونت، و ضیافت های سیاسی است که سلسله مراتب قرون وسطایی را نقد و ساختارشکنی می کند. مردم عادی این داستان ها از وارونگی کارناوال قرون وسطی استفاده می کنند و خود را به عنوان پادشاهان مقلد در جنگل معرفی می کنند و در عین حال تهدید می کنند که بدنه ای را که به آنها سرکوب می کند، پاره می کنند و می بلعند. این داستان‌ها پیچیده و مبهم هستند و تحولات سیاسی-اجتماعی اواخر قرون وسطی را در نشخوار فکری‌های پیچیده درباره روابط طبقاتی دوباره به تصویر می‌کشند. در مقابل، تصنیف‌ها و کتاب‌های چاپی مدرن اولیه، سنت را دستخوش دگردیسی محافظه‌کارانه می‌دانند. این سنت با سرکوب عناصر رادیکال‌تر خود در میان جشن‌هایی از پادشاهان پروتو-پنوپتیک، دوباره به عنوان تبلیغات سلطنتی ظاهر می‌شود که در آن پادشاه از سوراخ کلید به رعایای سپاسگزار خود نگاه می‌کند.

King and Commoner tales were hugely popular across the late medieval and early modern periods, their cultural influence extending from Robin Hood ballads to Shakespearean national histories. This study represents the first detailed exploration of this rich and fascinating literary tradition, tracing its development across deeply politicized fifteenth-century comic tales and early modern ballads.

The medieval King and Commoner tales depict an incognito king becoming lost in the forest and encountering a disgruntled commoner who complains of class oppression and poaches the king’s deer. This is an upside-down world of tricksters, violence, and politicized feasting that critiques and deconstructs medieval hierarchy. The commoners of these tales utilize the inversion of the medieval carnival, crowning themselves as liminal mock kings in the forest while threatening to rend and devour a body politic that would oppress them. These tales are complex and ambiguous, reimagining the socio-political upheaval of the late medieval period in sophisticated ruminations on class relations. By contrast, the early modern ballads and chapbooks see the tradition undergo a conservative metamorphosis. Suppressing its more radical elements amid a celebration of proto-panoptical kings, the tradition remerges as royalist propaganda in which the king watches his thankful subjects through the keyhole.