The Hitler Salute: On the Meaning of a Gesture

گاهی اوقات کوچکترین جزئیات بیشتر در مورد یک فرهنگ آشکار می شود. در هیتلر سلام، تیلمن آلرت، جامعه شناس، از دگرگونی نازی ها از یک تعامل ساده انسانی - سلام و احوالپرسی - استفاده می کند تا نشان دهد که چگونه یک حرکت مشترک می تواند انطباق با کل جامعه کشتار هیتلر که در سال 1933 اجباری شد، در عرض چند ماه به یک رفلکس روزانه تبدیل شد و در مدارس، محل کار، در میان دوستان و حتی در خانه به یک امر عادی تبدیل شد. بزرگسالان همسایه هایی را که حاضر به بلند کردن بازوهای خود نبودند محکوم کردند و به بچه ها عروسک های هیتلر کوچک با بازوهای راست متحرک داده شد تا بتوانند سلام کردن را تمرین کنند. و البته، هر کدام از احوالپرسی هیتلر و رژیمش با هاله ای الهی استفاده کنند.

اولین بررسی پدیده‌ای که اهمیت آن مدت‌ها دست کم گرفته شده است، سلام هیتلر بینش جدیدی را ارائه می‌دهد که چگونه آیین‌های رضایت رایش سوم راه را برای فرسایش کلی اجتماعی هموار کرد. اخلاق.

Sometimes the smallest detail reveals the most about a culture. In The Hitler Salute, sociologist Tilman Allert uses the Nazi transformation of a simple human interaction--the greeting--to show how a shared gesture can usher in the conformity of an entire society. Made compulsory in 1933, the Hitler slaute developed into a daily reflex in a matter of months, and became the norm in schools, at work, among friends, and even at home. Adults denounced neighbors who refused to raise their arms, and children were given tiny Hitler dolls with movable right arms so they could practice the salute. And, of course, each use the greeting invested Hitler and his regime with a divine aura.

The first examination of a phenomenon whose significance has long been underestimated, The Hitler Salute offers new insight into how the Third Reich's rituals of consent paved the way for the wholesale erosion of social morality.