The Hidden Hardy

The Hidden Hardy با تمرکز بر ساختار روایی، کنایه، طنز و کنایه، دیدگاه جدیدی رادیکال در مورد رمان های توماس هاردی ارائه می دهد. گزارش‌های خود هاردی از خودش و کارهایش مدت‌هاست که به‌عنوان یک دروغ حساب شده تلقی می‌شود. در اینجا بحث می‌شود که همین ویژگی‌ها نه تنها در رمان‌های او وجود دارد، بلکه عوامل مهمی در نحوه ساخت آنها هستند. سطوح قابل احترام و قابل قبول، حقه هایی هستند که متون پنهانی را پنهان می کنند که به شدت با ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی تثبیت شده دشمنی می کنند.

Focusing on narrative structure, irony, satire and allusion, The Hidden Hardy offers a radical new perspective on Thomas Hardy's novels. Hardy's own accounts of himself and his work have long been seen as calculated impostures; it is argued here that the same qualities are not only present in his novels, but are critical factors in the way they are made. The respectable and acceptable surfaces are the impostures, masking hidden texts which are extremely hostile to established social, economic and cultural structures.