The Fruit of Liberty: Political Culture in the Florentine Renaissance, 1480-1550

در دهه‌های میانی قرن شانزدهم، شهر-دولت جمهوری‌خواه فلورانس - زادگاه رنسانس - شکست خورد. به جای آن، خانواده مدیچی یک شاه نشین ایجاد کردند، که ابتدا دوک های فلورانس و سپس دوک های بزرگ توسکانی شدند. میوه آزادی بررسی می کند که چگونه این گذار از دیدگاه پاتریسیون های فلورانسی که بر جمهوری تسلط داشتند و کنترل می کردند، رخ داد. این کتاب تحولات اجتماعی و فرهنگی طولانی و آهسته ای را که پیش از آن، همراه و تسهیل کننده تغییر نهادی از جمهوری به اصالت، از شهروند به سوژه بوده است، تحلیل می کند.

این تحلیل بیش از یک روایت زمانی، طیف وسیعی را در بر می گیرد. عوامل مؤثر در این گذار، از نگرش به سمت، لباس، حمایت از هنرمندان و معماران تا مفاهیم خود، خانواده و جنسیت. نیکلاس بیکر با استفاده از منابع مختلف از جمله نامه‌های خصوصی، خاطرات روزانه و آثار هنری، چگونگی مفهوم‌سازی مجدد زبان، تصاویر و ارزش‌های جمهوری را برای کمک به تغییر از شهروند به سوژه بررسی می‌کند. او استدلال می‌کند که ایجاد حکومت مدیچی با گسست ریشه‌ای با گذشته اتفاق نیفتاد، بلکه با پذیرش و انطباق فرهنگ سیاسی جمهوری‌خواهی رنسانس رخ داد.

In the middle decades of the sixteenth century, the republican city-state of Florence--birthplace of the Renaissance--failed. In its place the Medici family created a principality, becoming first dukes of Florence and then grand dukes of Tuscany. The Fruit of Liberty examines how this transition occurred from the perspective of the Florentine patricians who had dominated and controlled the republic. The book analyzes the long, slow social and cultural transformations that predated, accompanied, and facilitated the institutional shift from republic to principality, from citizen to subject.

More than a chronological narrative, this analysis covers a wide range of contributing factors to this transition, from attitudes toward office holding, clothing, and the patronage of artists and architects to notions of self, family, and gender. Using a wide variety of sources including private letters, diaries, and art works, Nicholas Baker explores how the language, images, and values of the republic were reconceptualized to aid the shift from citizen to subject. He argues that the creation of Medici principality did not occur by a radical break with the past but with the adoption and adaptation of the political culture of Renaissance republicanism.