دسترسی نامحدود
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
برای ارتباط با ما می توانید از طریق شماره موبایل زیر از طریق تماس و پیامک با ما در ارتباط باشید
در صورت عدم پاسخ گویی از طریق پیامک با پشتیبان در ارتباط باشید
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
درصورت عدم همخوانی توضیحات با کتاب
از ساعت 7 صبح تا 10 شب
ویرایش:
نویسندگان: William McNeill
سری: New Heidegger Research
ISBN (شابک) : 1786608901, 9781786608901
ناشر: Rowman & Littlefield
سال نشر: 2020
تعداد صفحات: 168
زبان: English
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود)
حجم فایل: 2 Mb
در صورت تبدیل فایل کتاب The Fate of Phenomenology: Heidegger's Legacy به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.
توجه داشته باشید کتاب سرنوشت پدیدارشناسی: میراث هایدگر نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.
به راحتی می توان استدلال کرد که ماهیت رادیکال و چالش تفکر هایدگر در استقبال اولیه او از روش پدیدارشناختی به عنوان فراهم کردن دسترسی به تجربه زیسته انضمامی (یا به قول او «زندگی واقعی») ورای تحمیل ساختارهای نظری است. مانند «موضوع» و «ابژه»، «ذهن» و «جسم». با این حال، اندکی پس از انتشار اثر پیشگامانهاش «هستی و زمان»، به نظر میرسد که هایدگر پدیدارشناسی را به عنوان روش فلسفه کنار گذاشته است. چرا؟ هایدگر به وضوح در این مورد ساکت بود. در اینجا ویلیام مک نیل به بررسی سرنوشت پدیدارشناسی در تفکر هایدگر و تبدیل آن به «اندیشیدن به هستی» می پردازد که وظیفه خود را «اجازه دادن» می داند. مک نیل استدلال می کند که رابطه بین پدیدارشناسی و «اجازه دادن» به هیچ وجه ساده نیست. این پرسش مطرح میشود که آیا اندیشه هایدگر در مورد دورههای میانی و متأخر خود همچنان نیازمند پدیدارشناسی است یا نه، و اگر چنین است، چه نوع پدیدارشناسی؟ پدیدارشناسی در سیر تفکر هایدگر چه می شود؟
It can be easily argued that the radical nature and challenge of Heidegger's thinking is grounded in his early embrace of the phenomenological method as providing an access to concrete lived experience (or "factical life," as he called it) beyond the imposition of theoretical constructs such as "subject" and "object," "mind" and "body." Yet shortly after the publication of his groundbreaking work Being and Time, Heidegger appeared to abandon phenomenology as the method of philosophy. Why? Heidegger was conspicuously quiet on this issue. Here, William McNeill examines the question of the fate of phenomenology in Heidegger's thinking and its transformation into a "thinking of Being" that regards its task as that of "letting be." The relation between phenomenology and "letting be," McNeill argues, is by no means a straightforward one. It poses the question of whether, and to what extent, Heidegger's thought of his middle and late periods still needs phenomenology in order to accomplish its task-and if so, what kind of phenomenology. What becomes of phenomenology in the course of Heidegger's thinking?
Contents Preface Note on Citations Note on Translations 1 “To the Things Themselves!” Heidegger’s Early Confrontation with Husserl’s Phenomenology 2 “A Few Steps Forward?” On Heidegger’s Radicalization of Phenomenology 3 From Phenomenology to Letting Be: On the Way to Gelassenheit 4 A Question of Method? The Crisis of Phenomenology and “The Origin of the Work of Art” 5 Beyond Phenomenology? From Being and Time to Ereignis 6 The Quiet Force of the Possible: From Destruktion to the History of Being 7 The Last Word of Phenomenology Works Cited Index Index of Greek Terms About the Author